Ҳар чанд ки меҳри шарм бар дарҷи даҳани дорӣ
هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری
Чун ғунча ба зери лаби сад ранги сухани дорӣ
چون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری
Дар ҳар гиреҳи абрӯи сад уқдаи гшои пинҳон
در هر گره ابرو صد عقده گشا پنهان
Дар ҳар нигаҳи пинҳони сад чашми сухани дорӣ
در هر نگه پنهان صد چشم سخن داری
Мижгони ту бематлаб аз ҷой наме ҷунбад
مژگان تو بی مطلب از جای نمی جنبد
Қасди дили маҷрӯҳӣ ҳар чашм задани дорӣ
قصد دل مجروحی هر چشم زدن داری
Ҳар чанд чу ойӣнаи як ҳарф наме гӯйӣ
هر چند چو آیینه یک حرف نمی گویی
Сад тӯтии хомашро саргарми сухани дорӣ
صد طوطی خامش را سرگرم سخن داری
Ҳар чанд ки дандон кунад аз себ наме гардад
هر چند که دندان کند از سیب نمی گردد
Дандони ҳавасро кунад аз себи зқни дорӣ
دندان هوس را کند از سیب ذقن داری
Чун шом ғарибонаст дилгири сари зулфат
چون شام غریبان است دلگیر سر زلفت
Ҳар чанд ки рухсорӣ чун субҳи ватани дорӣ
هر چند که رخساری چون صبح وطن داری
Ҳар чанд ки маҳҷӯбӣ чун фохтаи сад ошиқ
هر چند که محجوبی چون فاخته صد عاشق
Дар зери қабои пинҳон эй сарви чамани дорӣ
در زیر قبا پنهان ای سرو چمن داری
Ту каз шикан ҳар зулф бар ҳам шикании қалбӣ
تو کز شکن هر زلف بر هم شکنی قلبی
Кӣ фикри дили ошиқ эй ъҳдшкни дорӣ ?
کی فکر دل عاشق ای عهدشکن داری؟
Аз ном баровардӣ дар нанги фурӯи барадӣ
از نام برآوردی در ننگ فرو بردی
эй душмани ному нанги дигар чаҳ ба ман дорӣ ?
ای دشمن نام و ننگ دیگر چه به من داری؟
Аз акси худ эй тӯтии ғофил шудае варна
از عکس خود ای طوطی غافل شده ای ورنه
Бо хеши сухани дорӣ бо ҳар ки сухани дорӣ
با خویش سخن داری با هر که سخن داری
Чун лола барафрӯзӣ саҳрои қиёмат ро
چون لاله برافروزی صحرای قیامت را
Бо хеш агар доғӣ дар зери кафани дорӣ
با خویش اگر داغی در زیر کفن داری
То нагузарӣ аз даъвӣ чун мавҷи дарин дарё
تا نگذری از دعوی چون موج درین دریا
Доими зи раги гардан дар ҳалқи расани дорӣ
دایم ز رگ گردن در حلق رسن داری
То саркашу бдхўиӣ дар дӯзахи ҷонсӯзӣ
تا سرکش و بدخویی در دوزخ جانسوزی
Нақдаст биҳишти тугар халқи ҳасани дорӣ
نقدست بهشت تو گر خلق حسن داری
Чун зулфи пришонгрд бо шонаи куҷосозӣ ?
چون زلف پریشانگرد با شانه کجا سازی؟
Сад ошиқи хунини дил дар нофи хутани дорӣ
صد عاشق خونین دل در ناف ختن داری
Ин он ғазал фонӣаст соиб ки ҳаме гуяд
این آن غزل فانی است صائب که همی گوید
Дар ҳар шикани зулфии сад зулфи шикани дорӣ
در هر شکن زلفی صد زلف شکن داری