Ҳарфи он лаб дар миёни афканда Эй
حرف آن لب در میان افکندهای
Шӯри маҳшар дар ҷаҳони афканда Эй
شور محشر در جهان افکندهای
Дар либоси чашми оҳӯи борҳо
در لباس چشم آهو بارها
Хешро дар корвони афканда Эй
خویش را در کاروان افکندهای
Ғунчаи хуши ҳарфро бо сдзбон
غنچه خوش حرف را با صدزبان
Меҳри ҳайрат бар забони афканда Эй
مهر حیرت بر زبان افکندهای
Шӯриши ишқу ҷунунро чун намак
شورش عشق و جنون را چون نمک
Дар хамири хокёни афканда Эй
در خمیر خاکیان افکندهای
Аз хироми ҳамчуи оби зиндагӣ
از خرام همچو آب زندگی
Ларза бар оби равони афканда Эй
لرزه بر آب روان افکندهای
Чеҳраи гулро ба шабнами шаста Эй
چهره گل را به شبنم شستهای
Об дар саҳрои ҷони афканда Эй
آب در صحرای جان افکندهای
Шӯри маҳшарро намак чаш карда Эй
شور محشر را نمکچش کردهای
Дар даҳони дилбарони афканда Эй
در دهان دلبران افکندهای
Чун рутаби ширини лабони аҳд ро
چون رطب شیرینلبان عهد را
Чокҳо дар устихони афканда Эй
چاکها در استخوان افکندهای
Дар либоси чашми оҳӯи борҳо
در لباس چشم آهو بارها
Соя бар саҳройӣони афканда Эй
سایه بر صحراییان افکندهای
Хам шудааст аз бори миннати пушти хок
خم شده است از بار منت پشت خاک
Гавҳар аз баси ройгони афканда Эй
گوهر از بس رایگان افکندهای
эй басои гавҳар ки аз шарми карам
ای بسا گوهر که از شرم کرم
Дар канори мо ниҳони афканда Эй
در کنار ما نهان افکندهای
Ошиқонро аз хаёли худ ба нақд
عاشقان را از خیال خود به نقد
Дар биҳишти ҷовдони афканда Эй
در بهشت جاودان افکندهای
Олимиро душман мо карда Эй
عالمی را دشمن ما کردهای
Дӯстӣ бар дигарон афканда Эй
دوستی بر دیگران افکندهای
Бӯса бар дастат , ки тири ғамза ро
بوسه بر دستت، که تیر غمزه را
Бетаъаммул бар нишони афканда Эй
بیتأمل بر نشان افکندهای
Соиб аз афкори мавлонои рӯм
صائب از افکار مولانای روم
Турфаи шурӣ дар ҷаҳони афканда Эй
طرفه شوری در جهان افکندهای