зи дасти ин фалаки аждари тамоми даҳан

ز دست این فلک اژدر تمام دهن

Биёи з ҳақ магзар мушкиласт ҷони бурдан

بیا ز حق مگذر مشکل است جان بردن

зи бими неши ҳаводиси чунон гудохта ам

ز بیم نیش حوادث چنان گداخته ام

Рӯм битоб агар оем ба дидаи сӯзан

روم بتاب اگر آیم به دیدهٔ سوزن

Ба чоҳи ғам чаҳ Фрўкрдаҳ эй маро эй чарх

به چاه غم چه فروکرده ای مرا ای چرخ

На Юсуфам ки туро кӣнааст неи бежан

نه یوسفم که تو را کینه است نی بیژن

Ҳаёи зи чашми ҷаҳони рафта бскаҳ бигурезам

حیا ز چشم جهان رفته بسکه بگریزم

зи хонае ки ба девор ӯ буд равзан

ز خانه ای که به دیوار او بود روزن

зи бас ба мардуми бегонаи хуи гирифтаи дилам

ز بس به مردم بیگانه خو گرفته دلم

Чу чашми оина аз ёди рафтаи фикри ватан

چو چشم آینه از یاد رفته فکر وطن

Мдўзи дида ба банди қабои танг касе

مدوز دیده به بند قبای تنگ کسی

Ки ҳаст номи кафан дар либоси пероҳан

که هست نام کفن در لباس پیراهن

Либоси офият аз корхонаи гардун

لباس عافیت از کارخانهٔ گردون

Надидаем ба дӯш касе ба ғайри кафан

ندیده ایم به دوش کسی به غیر کفن

Ҷаҳон ба гӯшаи саллох хона ме монад

جهان به گوشهٔ سلاخ خانه می ماند

Яке гирифтаи зару дайгарии гирифтаи расан

یکی گرفته زر و دیگری گرفته رسن

Яке ба байъи муқайяди яке ба даллолӣ

یکی به بیع مقید یکی به دلالی

Як бурӣдаи сару дасту дайгарии гардан

یک بریده سر و دست و دیگری گردن

намешавад зи шукри хоби худ дигар бедор

نمی شود ز شکر خواب خود دگر بیدار

Агар ба хоб бибинад касе туро ба сухан

اگر به خواب ببیند کسی تو را به سخن

Ба маънӣат нарасм лек ин қадар донам

به معنیت نرسم لیک این قدر دانم

Ки ҷони поки ту ӯ гаштааст рӯҳи бадан

که جان پاک تو او گشته است روح بدن

Самоъи поки ту аз лутфи хеш агар хоҳад

سماع پاک تو از لطف خویش اگر خواهد

Диҳад ба сӯрати девор , завқи ҳарф задан

دهد به صورت دیوار، ذوق حرف زدن

Ба ғайри дасти ту аз дасти ҳеҷ кас ноед

به غیر دست تو از دست هیچ کس ناید

Зонбёи қалами рафтаро дигар кардан

زانبیا قلم رفته را دگر کردن

Ба дод мо нараседӣ магар ба мазҳаби ту

به داد ما نرسیدی مگر به مذهب تو

Дуруст нест зи ҳоли шикаста пурсидан ?

درست نیست ز حال شکسته پرسیدن؟

Ман аз ҳаёти ҷаҳони ин ду муддао дорам

من از حیات جهان این دو مدعا دارم

Назар ба рӯй ту кардан , зи умри брхўрдн

نظر به روی تو کردن، ز عمر برخوردن

Ба сайри олами маънии шароби зод роҳ аст

به سیر عالم معنی شراب زاد راه است

Ки аввали сафари мо буд зи худ рафтан

که اول سفر ما بود ز خود رفتن

Назар ба бад магушо дида пок кун аз айб

نظر به بد مگشا دیده پاک کن از عیب

Ки ҳеҷ маъсиятӣ нест бади зи бад дидан

که هیچ معصیتی نیست بد ز بد دیدن

Ҳавои роҳати ҷисмат дар оташ андозад

هوای راحت جسمت در آتش اندازد

Ки шамъ сӯхтааст аз барои риштаи тан

که شمع سوخته است از برای رشتهٔ تن

зи баҳри фикри мё чун садафи буруни ҳаргиз

ز بحر فکر میا چون صدف برون هرگز

Агарчӣ маънии ?бакарат буд чу дар адан

اگرچه معنی بکرت بود چو در عدن

Ҳазор дида ба алмос тез карда фалак

هزار دیده به الماس تیز کرده فلک

Куҷои зи даст ҷаҳон мешавад ниҳони маъдан

کجا ز دست جهان می شود نهان معدن

Ақиқ , сиккаи худ бохти баҳри ному нишон

عقیق، سکهٔ خود باخت بهر نام و نشان

Вале чаҳ суд ки машҳур гашта номи Яман

ولی چه سود که مشهور گشته نام یمن

Чу мӯ ба луқмаи мёўиз дар гулӯӣ касе

چو مو به لقمه میاویز در گلوی کسی

Агар гиреҳ хӯрд аз лоғарят , риштаи тан

اگر گره خورد از لاغریت، رشتهٔ تن

Камам зи пашша ва намруд нестам эй чарх

کمم ز پشه و نمرود نیستم ای چرخ

Ки май кашӣ ба равиши интиқом ӯ аз ман

که می کشی به روش انتقام او از من

зи нақшҳои ҷаҳон дилнишин нашуд нақшӣ

ز نقش های جهان دلنشین نشد نقشی

Ба ғайри нақши худӣ аз хаёл дил кандан

به غیر نقش خودی از خیال دل کندن

Ба мазҳаби фуқаро кам з худфурӯшӣ нест

به مذهب فقرا کم ز خودفروشی نیست

Ба рӯй нуқрау зари номи хештани бурдан

به روی نقره و زر نام خویشتن بردن

Чунон бадаст ба бурдани тамаъи зи кас ки буд

چنان بد است به بردن طمع ز کس که بود

Агар ҳикояти берун ба хона овардан

اگر حکایت بیرون به خانه آوردن

зи тоби як сари он мӯӣ барнаме ояд

ز تاب یک سر آن موی برنمی آید

Касе ки тоб [ ҳаме дод ] ҳалқае оҳан

کسی که تاب [همی داد] حلقه ای آهن

Сухан магӯӣ ки айн хатост ғайр аз шукр

سخن مگوی که عین خطاست غیر از شکر

Агарчӣ ҳаст съидои туро забони алкн

اگرچه هست سعیدا تو را زبان الکن