зи шухии хаташ ғӯта зад дар нигоҳ
ز شوخی خطش غوطه زد در نگاه
Ки шуд дидаро нури бениши сиёҳ
که شد دیده را نور بینش سیاه
зи акси ҳилоли сари ангушт ӯ
ز عکس هلال سر انگشت او
Бар авҷ фалак шуд намоёни ду моҳ
بر اوج فلک شد نمایان دو ماه
Ба ради каломи аду аз қазо
به رد کلام عدو از قضا
Ду гесуӣ ӯ бар шарофати гувоҳ
دو گیسوی او بر شرافت گواه
Худои хост каз остони замин
خدا خواست کز آستان زمین
Бияёд чунин мазҳар [ ва ] пешгоҳ
بیاید چنین مظهر [و] پیشگاه
Бифармуд то Ҷабраили амин
بفرمود تا جبرئیل امین
Баради мураккаб чун нигаҳи сар ба роҳ
برد مرکب چون نگه سر به راه
Ҳамон дами каманд муҳаббат гирифт
همان دم کمند محبت گرفت
Биндохт бар гардани моҳ , оҳ
بینداخت بر گردن ماه، آه
Барроқӣ чу одам ба ранг ва ба буи
براقی چو آدم به رنگ و به بوی
Ки дар ҷнтш буд оромгоҳ
که در جنتش بود آرامگاه
Ба мижгони даму ёл ӯ шона кард
به مژگان دم و یال او شانه کرد
зи хуршеди зини басту наълаши зи моҳ
ز خورشید زین بست و نعلش ز ماه
Шитобанда чун барқ омад ба зер
شتابنده چون برق آمد به زیر
Замин бӯса дод ва бигуфто илоҳ
زمین بوسه داد و بگفتا اله
Саломат фиристод ё Мустафо
سلامت فرستاد یا مصطفی
Ба худ хонд ва бар арш зад боргоҳ
به خود خواند و بر عرش زد بارگاه
Савории фиристодау шотирӣ
سواری فرستاده و شاطری
Ки бихўд ба худ ояд ин шоҳроҳ
که بیخود به خود آید این شاهراه
Чу ҷон бо алифи тан ба қад рост кард
چو جان با الف تن به قد راست کرد
Чу бишунид ин муждаи он дӯсти хоҳ
چو بشنید این مژده آن دوست خواه
Ба аввал чу зад даст бар зин гузошт
به اول چو زد دست بر زین گذاشت
Назар бар худои пой бар мосўоаҳ
نظر بر خدا پای بر ماسواه
Надонам чисон рафт ин роҳ ро
ندانم چسان رفت این راه را
Ки оҷиз буд дар тасаввур , нигоҳ
که عاجز بود در تصور، نگاه
Барои сар ва пой андоз ӯ
برای سر و پای انداز او
Ҷаҳони сари ниҳоду ҷҳонбони кулоҳ
جهان سر نهاد و جهانبان کلاه
Ба ҷое тақарруби расонида буд
به جایی تقرب رسانیده بود
Ки дар сояаш буд тӯбои гиёҳ
که در سایه اش بود طوبی گیاه
Варо дар назари ҳам ду олам яке аст
و را در نظر هم دو عالم یکی است
Мусовӣ ба чашмаши сифеду сиёҳ
مساوی به چشمش سفید و سیاه
Набошад биҷузи ҳимматаши рӯзи ҳашар
نباشد بجز همتش روز حشر
Ба афтодагону ғарибони паноҳ
به افتادگان و غریبان پناه
Съидои бади ман чу некӣ кам аст
سعیدا بد من چو نیکی کم است
Чаҳон пргноҳст ӯ узрхоҳ
چهان پرگناهست او عذرخواه