Ишқи ъолмсўзи мо бар ҳам занад тадбир ро

عشق عالمسوز ما بر هم زند تدبیر را

Ҷазбаи саршори мо аз ҳам кунад занҷир ро

جذبهٔ سرشار ما از هم کند زنجیر را

Бскаҳи шӯриш дар димоғи Тифли мо ҷо карда аст

بسکه شورش در دماغ طفل ما جا کرده است

Боз дар пистон модар мекунад хӯни шер ро

باز در پستان مادر می کند خون شیر را

Гоҳ дар айни ҷило бар шуъла май печад чу дӯд

گاه در عین جلا بر شعله می پیچد چو دود

Май барад аз нолаи мо оҳи мо таъсир ро

می برد از نالهٔ ما آه ما تأثیر را

Нест биҷо дар шиканҷи зулф , дилро ҷустуҷӯ

نیست بیجا در شکنج زلف، دل را جستجو

Каъбаи рӯи беҳуда кӣ сар мекунад шабгир ро

کعبه رو بیهوده کی سر می کند شبگیر را

Кард чоки синаи мо қадари абрӯро баланд

کرد چاک سینهٔ ما قدر ابرو را بلند

намедиҳад захми намоёни обрӯи шамшер ро

می دهد زخم نمایان آبرو شمشیر را

Сайри гулшан бо май ва шоҳид кунад касро ҷавон

سیر گلشن با می و شاهد کند کس را جوان

Варна ҳар як ғунча пайконеаст дар дил , пер ро

ورنه هر یک غنچه پیکانی است در دل، پیر را

намешавад дили хӯни зи фикри ханҷари мижгон ӯ

می شود دل خون ز فکر خنجر مژگان او

Сояи он зулф май печад ба пои нахҷӣр ро

سایهٔ آن زلف می پیچد به پا نخجیر را

Чун расад мижгони хўнризши мусаввирро ба ёд

چون رسد مژگان خونریزش مصور را به یاد

намекунад бедор аз хоби адами тасвир ро

می کند بیدار از خواب عدم تصویر را

Дар хаёли каъбаи дидору роҳи мушкилаш

در خیال کعبهٔ دیدار و راه مشکلش

намекунад як рафтан аз худ кори сад шабгир ро

می کند یک رفتن از خود کار صد شبگیر را

Банд натавон кард эй носеҳи съидоро ба панд

بند نتوان کرد ای ناصح سعیدا را به پند

Борҳои девонаи мо кандаи ин занҷир ро

بارها دیوانهٔ ما کنده این زنجیر را