На ҳамин хандаи гул аз пай нашаваст ва намост

نه همین خندهٔ گل از پی نشو است و نماست

эй басои гиря ки чун шамъи з бодаст ва ҳавост

ای بسا گریه که چون شمع ز باد است و هواست

Сркнми хам ба тамаъи ин чаҳ ҳикоят бошад

سرکنم خم به طمع این چه حکایت باشد

Даст боло накунамгар ҳама ҳангом дуост

دست بالا نکنم گر همه هنگام دعاست

Дилнишин шуд баду неку адаб ва бе адабӣ

دلنشین شد بد و نیک و ادب و بی ادبی

То зи пеши назарами расм тавозуъ бархест

تا ز پیش نظرم رسم تواضع برخاست

Ғам хӯрд толибу гӯ шод нагардад маҳбӯб

غم خورد طالب و گو شاد نگردد محبوب

Гарчи хуршед наболид валикини маи кост

گرچه خورشید نبالید ولیکن مه کاست

Пурсиши ҳашар ба қонӯн шариъат бошад

پرسش حشر به قانون شریعت باشد

Ки ҳамин силсила то рӯз қиёмат барпост

که همین سلسله تا روز قیامت برپاست

Бе ҷамоли ту маро шаб нашавад ҳаргизи рӯз

بی جمال تو مرا شب نشود هرگز روز

Аз ҷаҳон май шинавами ваъда руят фардост

از جهان می شنوم وعدهٔ رؤیت فرداست

Гар сухан аз қади раъноӣ ту ояд ба миён

گر سخن از قد رعنای تو آید به میان

Рӯзи маҳшари зи ҳамаи ҳарф съидо болост

روز محشر ز همه حرف سعیدا بالاست