Чаҳ шӯраст ин ки дар кошонаи мост

چه شور است این که در کاشانهٔ ماست

Ки ақли зуфунуни девонаи мост

که عقل ذوفنون دیوانهٔ ماست

Фалаки сайёди мо сайду ҷаҳони дом

فلک صیاد ما صید و جهان دام

Насибу қисмат , обу донаи мост

نصیب و قسمت، آب و دانهٔ ماست

намедонам киро қисмати намоянд

نمی دانم که را قسمت نمایند

Шаробиро ки дар паймонаи мост

شرابی را که در پیمانهٔ ماست

Ҳикоятҳои одам то ба ин дам

حکایت های آدم تا به این دم

Чу некӯи бенгарӣ афсонаи мост

چو نیکو بنگری افسانهٔ ماست

Съидоро басаст ин гар бигӯе

سعیدا را بس است این گر بگویی

Ки ин ноошнои бегонаи мост

که این ناآشنا بیگانهٔ ماست