Хамгар зи бода ҷуръа фишонӣ кунад равост

خم گر ز باده جرعه فشانی کند رواست

Ин пери солхурда ҷавонӣ кунад равост

این پیر سالخورده جوانی کند رواست

Дорад бутӣ чу шиша май дар бағал касе

دارد بتی چو شیشهٔ می در بغل کسی

Гар саҷдаҳо ба хеш наоне кунад равост

گر سجده ها به خویش نهانی کند رواست

Ин соҳирӣ ки мардуми чашм ту ме кунад

این ساحری که مردم چشم تو می کند

Аз баҳр ва бар хароҷ сетоне кунад равост

از بحر و بر خراج ستانی کند رواست

Захми хаданги чашм сиёҳӣаст дар дилам

زخم خدنگ چشم سیاهی است در دلم

Чашмам ба гиря серума фишонӣ кунад равост

چشمم به گریه سرمه فشانی کند رواست

зи ин достон ки коми шукр , талх ме кунад

ز این داستان که کام شکر، تلخ می کند

Дар чашми бахти хоб гаронӣ кунад равост

در چشم بخت خواب گرانی کند رواست

Пар дар параст таркиши мижгони зи тири ноз

پر در پر است ترکش مژگان ز تیر ناز

Абрӯ ба ғамзаи сахт камоне кунад равост

ابرو به غمزه سخت کمانی کند رواست

Он сӯратӣ ки акси ту бо лутфи хештан

آن صورتی که عکس تو با لطف خویشتن

Гар таънаҳо ба сӯрат Монӣ кунад равост

گر طعنه ها به صورت مانی کند رواست

Ҷонро ба ёди лаъли лабии кандае агар

جان را به یاد لعل لبی کنده ای اگر

Санги сари мазори ту конӣ кунад равост

سنگ سر مزار تو کانی کند رواست

Дар шаҳр ва дар диёри з фиръавнён паранд

در شهر و در دیار ز فرعونیان پرند

Мӯсо агар ба дашт , шабоне кунад равост

موسی اگر به دشت، شبانی کند رواست

То доғҳои мо накунад гул ба чашми ғайр

تا داغ های ما نکند گل به چشم غیر

Гар мавсим баҳор хазоне кунад равост

گر موسم بهار خزانی کند رواست

Онро ки лутф , зинда доролобд кунад

آن را که لطف، زندهٔ دارالابد کند

Қаҳраш агар бияёд ва фонӣ кунад равост

قهرش اگر بیاید و فانی کند رواست

Онро ки хастааст съидои дилаши зи ғам

آن را که خسته است سعیدا دلش ز غم

Дар гуфтугӯии шикаста забонӣ кунад равост

در گفتگوی شکسته زبانی کند رواست