Мусаввир чун ба тасвир оварад мӯӣ майонаш ро

مصور چون به تصویر آورد موی میانش را

Чисон хоҳад кашӣдан бо қалами мад беонаш ро

چسان خواهد کشیدن با قلم مد بیانش را

Дилами пайваста аз чини ду абрӯяш ҳазар дорад

دلم پیوسته از چین دو ابرویش حذر دارد

Ки натавонад кашӣдан ғайри сонеъи кас камонаш ро

که نتواند کشیدن غیر صانع کس کمانش را

Клолт нест дар нутқаши сухани лекини зи битобӣ

کلالت نیست در نطقش سخن لیکن ز بیتابی

Чу берун мешавад бӯсида меояд даҳонаш ро

چو بیرون می شود بوسیده می آید دهانش را

зи айн олам нигардида воқиф ҳақ наме донад

ز عین عالم نگردیده واقف حق نمی داند

Ки кӯр аз бевуқуфиҳо яқин донад гумонаш ро

که کور از بی وقوفی ها یقین داند گمانش را

Хаёламро зуҳӯри меҳр файзаш карда пероҳан

خیالم را ظهور مهر فیضش کرده پیراهن

Ки шамъ аз парда фонӯс созад дудмонаш ро

که شمع از پردهٔ فانوس سازد دودمانش را

На бо ағёри не бо ман съидо улфатӣ дорад

نه با اغیار نی با من سعیدا الفتی دارد

Ки аз он дӯст медорам дили номҳрбонш ро

که از آن دوست می‌دارم دل نامهربانش را