Он [ чашм ] дили сияҳ ки [ зимомам ] гирифта аст

آن [چشم] دل سیه که [زمامم] گرفته است

Аз дасти ихтиёр , Аннанам гирифта аст

از دست اختیار، ‌عنانم گرفته است

Ман теғ нестам ки ба чархами фитодаи кор

من تیغ نیستم که به چرخم فتاده کار

Пас аз чаҳ рӯи фалак ба Фсонм гирифтааст ?

پس از چه رو فلک به فسانم گرفته است؟

Шуд гирди роҳи тавсани дил , бесутуни дил

شد گرد راه توسن دل، بیستون دل

Ҳақи нигоҳ серума фишонам гирифта аст

حق نگاه سرمه فشانم گرفته است

Биллоҳи ман на наякуму неи зи аҳли донишам

بالله من نه نیکم و نی ز اهل دانشم

Беҳудаи осмон ба [ гумонам ] гирифта аст

بیهوده آسمان به [گمانم] گرفته است

Дар рӯзи бозхост куҷо мекунад қабул

در روز بازخواست کجا می کند قبول

Тарки ситамгари ончии ниҳонам гирифта аст

ترک ستمگر آنچه نهانم گرفته است

Барбастааст касрати хамёзаи роҳи ҳарф

بربسته است کثرت خمیازه راه حرف

Дасти хумори бода , даҳонам гирифта аст

دست خمار باده، دهانم گرفته است

Маҳбӯби зери болу пару тавқи бандагӣ

محبوب زیر بال و پر و طوق بندگی

Ҳқо ки тарзи фохтаи ҷонам гирифта аст

حقا که طرز فاخته جانم گرفته است

Шодии канораи гир ки дар базми рӯзгор

شادی کناره گیر که در بزم روزگار

Ғам бо ду дасти худ зи миёнам гирифта аст

غم با دو دست خود ز میانم گرفته است

Афлоки боз бесару по чарх ме занад

افلاک باز بی سر و پا چرخ می زند

Оҳи дил кадом надонам гирифтааст ?

آه دل کدام ندانم گرفته است؟

Султони ғами нигар ки съидо ба зӯри фикр

سلطان غم نگر که سعیدا به زور فکر

Иқбол [ ва ] бахту тахти равонам гирифта аст

اقبال [و] بخت و تخت روانم گرفته است