Чашм ӯ дар бурдани дил бегуноҳ афтода аст

چشم او در بردن دل بی گناه افتاده است

Дилрабоеи шеваи чашми сиёҳ афтода аст

دلربایی شیوهٔ چشم سیاه افتاده است

Бо гулат монанд созад ё ба хуршеду қамар

با گلت مانند سازد یا به خورشید و قمر

Дар миёни ин се , дил дар иштибоҳ афтода аст

در میان این سه، دل در اشتباه افتاده است

намешавад нилӯфари он рухсора гоҳе аз насим

می شود نیلوفر آن رخساره گاهی از نسیم

Аз назокат бар Рахши тоб аз нигоҳ афтода аст

از نزاکت بر رخش تاب از نگاه افتاده است

Аз ғубори синаҳо пӯшида шуд роҳи умед

از غبار سینه ها پوشیده شد راه امید

Бскаҳи толеъи кушта дар ин шоҳроҳ афтода аст

بسکه طالع کشته در این شاهراه افتاده است

Хотир зоҳид нашуд фориғи зи фикри бӯрё

خاطر زاهد نشد فارغ ز فکر بوریا

Доимои ин нақш дар ин коргоҳ афтода аст

دایماً این نقش در این کارگاه افتاده است

Қадрдони ошиқи содиқ буд он пурғурур

قدردان عاشق صادق بود آن پرغرور

Каз саводи хати шикастӣ дар сипоҳ афтода аст

کز سواد خط شکستی در سپاه افتاده است

Тизгомиҳои давлат кун қиёс аз офтоб

تیزگامی های دولت کن قیاس از آفتاب

Субҳ то бардошти сршомши кулоҳ афтода аст

صبح تا برداشت سرشامش کلاه افتاده است

Ман гадои кӯии он султони бахтам каз ниёз

من گدای کوی آن سلطان بختم کز نیاز

Чун гадоён бар дар ӯ подшоҳ афтода аст

چون گدایان بر در او پادشاه افتاده است

Май навозад раҳматаш гӯйанд ҳар ҷо осӣӣ аст

می نوازد رحمتش گویند هر جا عاصیی است

Вой бар ҳоли съидо бегуноҳ афтода аст

وای بر حال سعیدا بی گناه افتاده است