Ҳар гавҳари сухан ки ба соҳил расида аст

هر گوهر سخن که به ساحل رسیده است

Аз чашмасор обилаи дил расида аст

از چشمه سار آبلهٔ دل رسیده است

Он ков ба ёди кӯии ту аз худ бурӣда аст

آن کاو به یاد کوی تو از خود بریده است

Нокардаи қатъи роҳ , ба манзил расида аст

ناکرده قطع راه، به منزل رسیده است

Аз шавқ рӯй ёри зи роҳи ниёзу аҷз

از شوق روی یار ز راه نیاز و عجز

Хушҳоли он ки ӯ ба дар дил расида аст

خوشحال آن که او به در دل رسیده است

Сарвӣ ба ғайри қомати дилҷӯии ёри ман

سروی به غیر قامت دلجوی یار من

Ҳаргиз касе надида ба ҳосил расида аст

هرگز کسی ندیده به حاصل رسیده است

Моро ҳамин басаст съидо ки соӣбо

ما را همین بس است سعیدا که صائبا

Гуфтои вуҷӯди фақри ту комил расида аст

گفتا وجود فقر تو کامل رسیده است