Нури шикваи ҳақи зи муқобил расида аст

نور شکوه حق ز مقابل رسیده است

Вақти шикасти оинаи дил расида аст

وقت شکست آینهٔ دل رسیده است

Оби ситодаи оинаи занг баста аст

آب ستادهٔ آینهٔ زنگ بسته است

Бечораи раҳравӣ ки ба манзил расида аст

بیچاره رهروی که به منزل رسیده است

Моро ба айби лоғарӣ аз сидгаҳи марон

ما را به عیب لاغری از صیدگه مران

Каз тори сбҳаҳи файз ба сад дил расида аст

کز تار سبحه فیض به صد دل رسیده است

То гавҳари вуҷӯди туро нақш баста аст

تا گوهر وجود تو را نقش بسته است

Ҷони муҳӣт бар лаби соҳил расида аст

جان محیط بر لب ساحل رسیده است

Сад перҳани арақи гул хуршед карда аст

صد پیرهن عرق گل خورشید کرده است

То миваи вуҷӯди ту комил расида аст

تا میوهٔ وجود تو کامل رسیده است

То шуъла мезанад ба миёни домани сафар

تا شعله می زند به میان دامن سفر

Сад корвони шарор ба манзил расида аст

صد کاروان شرار به منزل رسیده است

Ин хуши ғазал ба ҷазби съидои Нақшбанд

این خوش غزل به جذب سعیدای نقشبند

Соиби зи баҳри дил ба аномл расида аст

صائب ز بحر دل به انامل رسیده است