Нагашт кори зи бахти сёҳтоб , дуруст

نگشت کار ز بخت سیاهتاب، درست

Чу зулф шуд ҳамаи корам ба печу тоби дуруст

چو زلف شد همه کارم به پیچ و تاب درست

Згриаҳи мардуми чашми маро зӣоне нест

زگریه مردم چشم مرا زیانی نیست

зи даст мавҷ нашуд хонаи ҳубоби дуруст

ز دست موج نشد خانهٔ حباب درست

Чаро ба силсилаи зулфи худ ннозд ӯ

چرا به سلسلهٔ زلف خود ننازد او

Ки карда нисбати худро ба офтоби дуруст

که کرده نسبت خود را به آفتاب درست

Ба ноз ва ғамза кунад кори сад хморшкн

به ناز و غمزه کند کار صد خمارشکن

Нигоҳи субҳдам аз чашми ним хоби дуруст

نگاه صبحدم از چشم نیم خواب درست

Ба ғайри пери Муғон дидааст кас ки касе

به غیر پیر مغان دیده است کس که کسی

Ба зӯр об кунад хонаи хароби дуруст ?

به زور آب کند خانهٔ خراب درست؟

Ба қасди куштан ман омадӣ дамӣ биншин

به قصد کشتن من آمدی دمی بنشین

Ки ман бубинам ва ҳам нест изтироби дуруст

که من ببینم و هم نیست اضطراب درست

Ба фикри кор , науфтода кор рафт аз даст

به فکر کار، نیفتاده کار رفت از دست

Гузашти умр ва наомад марои ҳисоби дуруст

گذشت عمر و نیامد مرا حساب درست

Кунад зи роҳи ниёзи офтоби побӯсаш

کند ز راه نیاز آفتاب پابوسش

Ки по ҳануз накардааст дар рикоби дуруст

که پا هنوز نکرده است در رکاب درست

Шикастаи равнақи абётро съидо зон

شکسته رونق ابیات را سعیدا زان

Ки карда ин ғазали худ ба интихоби дуруст

که کرده این غزل خود به انتخاب درست