Нашъаи оби ҳаёт аз лаъл шкрком ӯст

نشئهٔ آب حیات از لعل شکرکام اوست

Ҳар ду оламро фасоҳати баста дашном ӯст

هر دو عالم را فصاحت بستهٔ دشنام اوست

Офтоб аз партави аксаш нишоне ме диҳад

آفتاب از پرتو عکسش نشانی می دهد

Соғари саршори маънӣ , ҷуръаи санҷ ҷом ӯст

ساغر سرشار معنی، جرعه سنج جام اوست

Хешро ҳамранг зулфаш гуфт ва анбар шуд хаҷал

خویش را همرنگ زلفش گفت و عنبر شد خجل

Рӯсиёҳиҳои ӯ охири зи фикр хом ӯст

روسیاهی های او آخر ز فکر خام اوست

Боғбони гулро ба ёди оризаш ҷо дода аст

باغبان گل را به یاد عارضش جا داده است

Дар чамани мақсӯд аз сарви сеӣ андом ӯст

در چمن مقصود از سرو سهی اندام اوست

Осмони ҷом аз он равзан ҷудо гардӣда аст

آسمان جام از آن روزن جدا گردیده است

Офтоби афтодаи хиштӣ аз канор бом ӯст

آفتاب افتاده خشتی از کنار بام اوست

Боди саргардону баҳри ошуфтау олами хароб

باد سرگردان و بحر آشفته و عالم خراب

эй сараши гирдам чаҳ ҳоласт ин ки дар айём ӯст ?

ای سرش گردم چه حال است این که در ایام اوست؟

Талх мегуяд ба гӯши наргиси бечораи гул

تلخ می گوید به گوش نرگس بیچاره گل

То дар ин гулшан навой шухӣ бодом ӯст

تا در این گلشن نوای شوخی بادام اوست

Лоиқи ҳақи ғайри ҳақ аз кас намеояд баҷо

لایق حق غیر حق از کس نمی آید بجا

Чашми хосу оми лекин бар сар анъом ӯст

چشم خاص و عام لیکن بر سر انعام اوست

Ҳаст оламҳо съидо дар хами зулфаши ниҳон

هست عالم ها سعیدا در خم زلفش نهان

Субҳи умеди саодат дар канор шом ӯст

صبح امید سعادت در کنار شام اوست