Манзури ман ҷуз ӯ чаҳ буд дар назар ки нест

منظور من جز او چه بود در نظر که نیست

Аз ҳоли дил чаҳ шиква кунам бехабар ки нест

از حال دل چه شکوه کنم بی خبر که نیست

Ҳарф аз даҳон ӯ чаҳ занами роҳи ҳарфи кӯ

حرف از دهان او چه زنم راه حرف کو

Бар он миён чаҳ даст тавон зад камар ки нест

بر آن میان چه دست توان زد کمر که نیست

Афтодаам чу мурғи кабобӣ дар ин диёр

افتاده ام چو مرغ کبابی در این دیار

Азми кадом шаҳр кунам болу пар ки нест

عزم کدام شهر کنم بال و پر که نیست

Шодӣ раво надошт вале чун кунад фалак

شادی روا نداشت ولی چون کند فلک

Дар корхонааш ғам аз ин бештар ки нест

در کارخانه اش غم از این بیشتر که نیست

Як тири оҳи хастаи дилон коргар нашуд

یک تیر آه خسته دلان کارگر نشد

Бар ҷони косаи пушти фалак бесипар ки нест

بر جان کاسه پشت فلک بی سپر که نیست

Гардуни куҷо қабул кунад ҳарфи муфлисон

گردون کجا قبول کند حرف مفلسان

Дар хонаи бахили гадои муътабар ки нест

در خانهٔ بخیل گدا معتبر که نیست

Ширин кунад каломи съидои мазоқи дил

شیرین کند کلام سعیدا مذاق دل

Чун хомаи неи қаламаш бешукр ки нест

چون خامهٔ نی قلمش بی شکر که نیست