Кулем аллоҳ зад фарёд чун бар тавр сино рафт

کلیم الله زد فریاد چون بر طور سینا رفت

Чаҳ ҳасанаст ин бути моро ки кӯҳаш дид аз ҷо рафт

چه حسن است این بت ما را که کوهش دید از جا رفت

Аз он рӯзӣ ки талқин шаҳодат кард шамшераш

از آن روزی که تلقین شهادت کرد شمشیرش

Масеҳои дами Фрўбрду Асо аз даст Мӯсо рафт

مسیحا دم فروبرد و عصا از دست موسی رفت

Намоёни гашт эй соқии з дар ъамомаи зоҳид

نمایان گشت ای ساقی ز در عمامهٔ زاهد

Бпушон соғар майро ки об аз рӯй мино рафт

بپوشان ساغر می را که آب از روی مینا رفت

Магар боз ояд он бдхў ки гӯям аз ниёзи худ

مگر باز آید آن بدخو که گویم از نیاز خود

Аз он рӯзӣ ки ӯ мерафт бо нози ончӣ бо мо рафт

از آن روزی که او می رفت با ناز آنچه با ما رفت

Гушӯд аз зулфи саркаш , ҳалқае ваҳшии мизоҷи ман

گشود از زلف سرکش، حلقه ای وحشی مزاج من

Сабои бардошти буии анбару саҳро ба саҳро рафт

صبا برداشت بوی عنبر و صحرا به صحرا رفت

Зироатгоҳ ҳастӣ рӯй дар афсурдагӣ дорад

زراعتگاه هستی روی در افسردگی دارد

Ки ин оби ҳаёт аз ҷӯии мо яксар ба дарё рафт

که این آب حیات از جوی ما یکسر به دریا رفت

Ман аз он рӯзи гаштами пушт бар рӯй замин чун гул

من از آن روز گشتم پشت بر روی زمین چون گل

Ки аз дасти висоли афтодам ва он сарв боло рафт

که از دست وصال افتادم و آن سرو بالا رفت

Чаҳ ғами дории ту эй бдхў агар дил рафт агар ҷон рафт

چه غم داری تو ای بدخو اگر دل رفت اگر جان رفت

Ки дар савдои ишқат ҳар чаҳ рафт аз кӣса мо рафт

که در سودای عشقت هر چه رفت از کیسهٔ ما رفت

Ба қатли ошиқон аз хонаи берун омадааст он ма

به قتل عاشقان از خانه بیرون آمده است آن مه

Биё эй дил агар дории ту ҳам ҷонӣ съидо рафт

بیا ای دل اگر داری تو هم جانی سعیدا رفت