Дили бскаҳи чашми шӯхи туро ном ме гирифт

دل بسکه چشم شوخ تو را نام می‌گرفت

Чашмам ба гиряи равған бодом ме гирифт

چشمم به گریه روغن بادام می‌گرفت

намекард ҷо ба хонаи симоби интихоб

می‌کرد جا به خانهٔ سیماب انتخاب

Ҳаргоҳ бе қарори ту ором ме гирифт

هرگاه بی قرار تو آرام می‌گرفت

Ангушти рӯ ба бода ки мекард фии алмисл

انگشت رو به باده که می‌کرد فی‌المثل

Гар аз лаби ту бӯса ба пайғом ме гирифт

گر از لب تو بوسه به پیغام می‌گرفت

Андоми сарви буии гулу ранги лола ро

اندام سرو بوی گل و رنگ لاله را

Қудрати зи пайкари ту саранҷом ме гирифт

قدرت ز پیکر تو سرانجام می‌گرفت

Дар роҳи шавқ чун гули сад барг май шкФт

در راه شوق چون گل صد برگ می‌شکفت

Ҳар хор чун зи пои талаб ком ме гирифт

هر خار چون ز پای طلب کام می‌گرفت

Он сайди лоғарам ки агар бохабар шудӣ

آن صید لاغرم که اگر باخبر شدی

Сайёди гиряи пеши раҳ дом ме гирифт

صیاد گریه پیش ره دام می‌گرفت

намешуд қабули шоҳ , съидои бенаво

می‌شد قبول شاه، سعیدای بینوا

Гар ҳимматии зи шаҳна бастом ме гирифт

گر همتی ز شحنهٔ بسطام می‌گرفت