Ҳар ки омад умри худро сарф сомон кард ва рафт

هر که آمد عمر خود را صرف سامان کرد و رفت

Шамъро нозам ки ҷисми хешро ҷон кард ва рафт

شمع را نازم که جسم خویش را جان کرد و رفت

Тешаро бар сар на аз бетоқатӣ Фарҳод зад

تیشه را بر سر نه از بی طاقتی فرهاد زد

Кӯҳ канданро барои хеш осон кард ва рафт

کوه کندن را برای خویش آسان کرد و رفت

Гиряам кӣ ҳамчуи шабнами миннат аз гул ме кашад

گریه ام کی همچو شبنم منت از گل می کشد

Ашки ман аз гиряи ман гул ба домон кард ва рафт

اشک من از گریهٔ من گل به دامان کرد و رفت

Доштам зон перҳан [ бӯе ] чу гул дар ҷайби хеш

داشتم زان پیرهن [بویی] چو گل در جیب خویش

Срзди оҳии субҳи онро дар гиребон кард ва рафт

سرزد آهی صبح آن را در گریبان کرد و رفت

Ғунчаро омад насим ошуфт бигузашт аз чаман

غنچه را آمد نسیم آشفت بگذشت از چمن

Нолаи булбули дили гулро парешон кард ва рафт

نالهٔ بلبل دل گل را پریشان کرد و رفت

Накҳатӣ аз турраи ҷонон насим оварад дӯш

نکهتی از طرهٔ جانان نسیم آورد دوش

Булбули табъи съидоро ғзлхўон кард ва рафт

بلبل طبع سعیدا را غزلخوان کرد و رفت