Рафтам ҳубоби вори зи худ дар ҳавои мавҷ

رفتم حباب وار ز خود در هوای موج

Афтодаам чу оби равон дар қафои мавҷ

افتاده ام چو آب روان در قفای موج

Дар диҷла . . . Мавҷи оби аўФтодгон

در دجله... موج آب اوفتادگان

Доранд зери паҳлавии худ бӯрёии мавҷ

دارند زیر پهلوی خود بوریای موج

Оби равон ба ёди хироми ту ҳар замон

آب روان به یاد خرام تو هر زمان

Сад чок мезанад ба бар худ қабои мавҷ

صد چاک می زند به بر خود قبای موج

зи абрӯии нози моҳўшӣ ёд ме диҳад

ز ابروی ناز ماهوشی یاد می دهد

Ҳар лаҳзаи ин кмонкшии длгшои мавҷ

هر لحظه این کمانکشی دلگشای موج

Дигар чаҳ ғами зи шӯришу ошӯби ин муҳӣт

دیگر چه غم ز شورش و آشوب این محیط

Гардӣдааст киштии мо ошнои мавҷ

گردیده است کشتی ما آشنای موج

Омад насим [ зулфату хобам ] з сар гирифт

آمد نسیم [زلفت و خوابم] ز سر گرفت

Афтодааст бар сар [ ман ҳам ] ҳавои мавҷ

افتاده است بر سر [من هم] هوای موج

Чашмам ба баҳри қатра задан ёд ме диҳад

چشمم به بحر قطره زدن یاد می دهد

Ашками ноўФтодаҳи абаси пешвои мавҷ

اشکم ناوفتاده عبث پیشوای موج

То гардад аз маломати трдомнии халос

تا گردد از ملامت تردامنی خلاص

Афкандааст баҳр ба гардани радои мавҷ

افکنده است بحر به گردن ردای موج

Аз асли ғайри фаръи нишоне падед нест

از اصل غیر فرع نشانی پدید نیست

зи ин баҳри каси надидаи съидои сўои мавҷ

ز این بحر کس ندیده سعیدا سوای موج