Ангушт таъарруз нарасида суханам ро

انگشت تعرض نرسیده سخنم را

Осеби хазони роҳи надидаи чаманам ро

آسیب خزان راه ندیده چمنم را

Аз бскаҳ латифаст марои зоиқаҳ дар ком

از بسکه لطیف است مرا ذایقه در کام

Чун заҳр кунад ҳарфи мукаррари даҳанам ро

چون زهر کند حرف مکرر دهنم را

эй шайхи нигаҳи дори зи ҳам суҳбатӣам дил

ای شیخ نگه دار ز هم صحبتی ام دل

Чун хилвати худ шуҳра макун анҷуманам ро

چون خلوت خود شهره مکن انجمنم را

Доне ки чу ман гӯр ба оташ зада Эй нест

دانی که چو من گور به آتش زده ای نیست

Гар боз кунӣ ва бишкофӣ кафанам ро

گر باز کنی و بشکافی کفنم را

Ҳарф майу маъшӯқи зи ман ақл рибоед

حرف می و معشوق ز من عقل رباید

Зуннор буд ҳар хами мӯи брҳмнм ро

زنار بود هر خم مو برهمنم را

Аз бскаҳ чу гул чок задам хирқаи таҷред

از بسکه چو گل چاک زدم خرقهٔ تجرید

Домон ва гиребон набӯд перҳанам ро

دامان و گریبان نبود پیرهنم را

Узвами ҳамаи пурхор чу моҳӣ буд аммо

عضوم همه پرخار چو ماهی بود اما

Ҳаргиз нахулд хори таъаллуқи баданам ро

هرگز نخلد خار تعلق بدنم را

Бегона надорад хабар аз раҷъати ушшоқ

بیگانه ندارد خبر از رجعت عشاق

Ҷузи аҳли ватани роҳи надидаи ватанам ро

جز اهل وطن راه ندیده وطنم را

Ширинӣ ҳарфаст съидо ки забонам

شیرینی حرف است سعیدا که زبانم

Берун нагузорад ки барояд суханам ро

بیرون نگذارد که برآید سخنم را