Чу дид ҷисми маро ҷой орамидан , рӯҳ

چو دید جسم مرا جای آرمیدن، روح

Нёрмид дар ин ҷисм аз тапидан , рӯҳ

نیارمید در این جسم از تپیدن، روح

Ғубори кӯй ту донист ҷисмро варна

غبار کوی تو دانست جسم را ورنه

Надошт тоқати ин мушт гул кашӣдан , рӯҳ

نداشت طاقت این مشت گل کشیدن، روح

Қабул ҷисм намекард агар ки ме донист

قبول جسم نمی کرد اگر که می دانست

Шароби мӯат дар охири нафас чашедани рӯҳ

شراب موت در آخر نفس چشیدن روح

Ҳазор мартаба дар гӯши ман гирифтаи қарор

هزار مرتبه در گوش من گرفته قرار

Барои як сухан аз лаъл ӯ шунидани рӯҳ

برای یک سخن از لعل او شنیدن روح

Ба ҳеҷ боб дигар ром кас наме гардад

به هیچ باب دگر رام کس نمی گردد

Ниҳод чун дили худ бар сар рамидани рӯҳ

نهاد چون دل خود بر سر رمیدن روح

Чҳо ки дида нигардидааст дар чашмам

چها که دیده نگردیده است در چشمم

Барои як назар аз давр бар ту дидани рӯҳ

برای یک نظر از دور بر تو دیدن روح

Алоҷ нест ки тани по дароз хоҳад кард

علاج نیست که تن پا دراز خواهد کرد

зи ҷисм чун кунад оҳанг саркашидани рӯҳ

ز جسم چون کند آهنگ سرکشیدن روح

Дамид хат чу съидо ба гирди оризи ёр

دمید خط چو سعیدا به گرد عارض یار

з ҷисм кард хаёли буруни дамӣдани рӯҳ

ز جسم کرد خیال برون دمیدن روح