Макун ба рӯй длороми ман назари густох

مکن به روی دلارام من نظر گستاخ

Марв чу хас ба дами аждари шарари густох

مرو چو خس به دم اژدر شرر گستاخ

Ба дар кунад зи ҷаҳонати фалак ба рухи зардӣ

به در کند ز جهانت فلک به رخ زردی

Чу офтоб рӯй гарчи дар ба дар густох

چو آفتاب روی گرچه در به در گستاخ

Чу зулфи ёри мабодои сиёҳи кҷдстӣ

چو زلف یار مبادا سیاه کجدستی

Ба зӯри шона ба он мӯ шавад камари густох

به زور شانه به آن مو شود کمر گستاخ

Ба мавҷи чини ҷабин батон машав ҳайрон

به موج چین جبین بتان مشو حیران

Марви зи ҷаҳл ба дарёии пурхатари густох

مرو ز جهل به دریای پرخطر گستاخ

Назар ба абрӯӣ ӯ мекунӣ з ҷон бигузар

نظر به ابروی او می کنی ز جان بگذر

Машав муқобили шамшер , бе сипари густох

مشو مقابل شمشیر، بی سپر گستاخ

Ман фақир чаҳ созам ба он чунон ёрӣ

من فقیر چه سازم به آن چنان یاری

Ки кас ба ӯ нашавад ҷуз ба симу зари густох

که کس به او نشود جز به سیم و زر گستاخ

Ба ҷони хеши съидои ту худ задӣ оташ

به جان خویش سعیدا تو خود زدی آتش

БгФтмт ки ба он рӯ макун назари густох

بگفتمت که به آن رو مکن نظر گستاخ