Ба он барчӣдаи домони тӯҳмати хӯнам куҷо уфтад

به آن برچیده دامان تهمت خونم کجا افتد

Насозад дасти рангингар ба пой ӯ ҳино уфтад

نسازد دست رنگین گر به پای او حنا افتد

Чаҳ созам бо чунон болоблндии ишваи пардозӣ

چه سازم با چنان بالابلندی عشوه پردازی

Ки дар дидани зи кӯтоҳии нигоҳами пеш по уфтад

که در دیدن ز کوتاهی نگاهم پیش پا افتد

зи истиғнои кашам дар зери домани пои рағбат ро

ز استغنا کشم در زیر دامن پای رغبت را

Ба пушти пои мангар сояи бол ҳумо уфтад

به پشت پای من گر سایهٔ بال هما افتد

Чисон кас метавонад дид он нозуки хаёлӣ ро

چسان کس می تواند دید آن نازک خیالی را

Ки аз худ меравад чун дар дилаши фикр ҳаё уфтад

که از خود می رود چون در دلش فکر حیا افتد

Киро тоқат ки гирад домани пероҳани нозӣ

که را طاقت که گیرد دامن پیراهن نازی

Ки дар ҳар як гиреҳи сад ноз бар банд қабо уфтад

که در هر یک گره صد ناز بر بند قبا افتد

Ниҳоли фақри он гуҳ мешавад комил ки чун маънӣ

نهال فقر آن گه می شود کامل که چون معنی

Съидо дар ҷаҳони болаш аз нашав ва намо уфтад

سعیدا در جهان بالش از نشو و نما افتد