Съидо аз шикасти санги асар дар мумиё уфтад

سعیدا از شکست سنگ اثر در مومیا افتد

Хушўъӣ нест чун дар дили иҷобат аз дуо уфтад

خشوعی نیست چون در دل اجابت از دعا افتد

Нарафта зии ҳаётӣ бе шикасти хотир аз олам

نرفته ذی حیاتی بی شکست خاطر از عالم

Мусаллам кӣ барояд дона чун дар Асия уфтад ?

مسلم کی برآید دانه چون در آسیا افتد؟

Чаҳ ғам дар ин чамангар аз навой айш , бе баргам

چه غم در این چمن گر از نوای عیش، بی برگم

Мабод ҳеҷ кас дар кишвари дил бенаво уфтад

مباد هیچ کس در کشور دل بینوا افتد

Агарчӣ шом , ҷинат лек аҳлаш турфа ноаҳланд

اگرچه شام، جنت لیک اهلش طرفه نااهلند

Ҳамон беҳтари ҳусайнии вори кас дар Карбало уфтад

همان بهتر حسینی وار کس در کربلا افتد

Агар дар суҳбати бегонагон бегона ояд кас чаҳ ғам аммо

اگر در صحبت بیگانگان بیگانه آید کس چه غم اما

Мабодои ҳеҷ кас ёрб ба чашми ошно ноошно уфтад

مبادا هیچ کس یارب به چشم آشنا ناآشنا افتد

Съидои ҳуш дардам бош то бошӣ ки аз ғифлат

سعیدا هوش دردم باش تا باشی که از غفلت

Шавад осӣ агар аз дасти Мӯсо чун Асо уфтад

شود عاصی اگر از دست موسی چون عصا افتد