Ориф чу ҷаҳони саркаш мағрур нагардад

عارف چو جهان سرکش مغرور نگردد

Шӯраст муҳӣти оби гуҳар шӯр нагардад

شور است محیط آب گهر شور نگردد

Ҳайфаст ба он зарфи тнки бода ки май ро

حیف است به آن ظرف تنک باده که می را

Дар соғари гули нӯшад ва фағфур нагардад

در ساغر گل نوشد و فغفور نگردد

Хуршед кӣу партави дидори ту ҳайҳот

خورشید کی و پرتو دیدار تو هیهات

Ҳар бесару пои лоиқи ин нур нагардад

هر بی سر و پا لایق این نور نگردد

Дар боғчаи сабри гул беҷгарӣ ҳост

در باغچهٔ صبر گل بی جگری هاست

Захмӣ ки расад бар дил ва носувар нагардад

زخمی که رسد بر دل و ناصور نگردد

Манзур , қабул назар ӯст вагарна

منظور، قبول نظر اوست وگرنه

Ҳар кӯҳи зи рифъат , ҷабал тавр нагардад

هر کوه ز رفعت، جبل طور نگردد

Хами хишти сар худ накунад то сармастӣ

خم خشت سر خود نکند تا سرمستی

Хоки қадами реша ангур нагардад

خاک قدم ریشهٔ انگور نگردد

Пайвастаи чунон дил ки ба сад об , май ноб

پیوسته چنان دل که به صد آب، می ناب

Ҳамчун шукр аз лаъли лабаш давр нагардад

همچون شکر از لعل لبش دور نگردد

Дил чун гирд аз бодаи алоҷаш меноб аст

دل چون گرد از باده علاجش می ناب است

Бе нашъаи ғами ғамза масрур нагардад

بی نشئهٔ غم غمزه مسرور نگردد

Дилро сифати кӣнаи мёмўзи съидо

دل را صفت کینه میاموز سعیدا

Кин шани асали хона занбӯр нагардад

کاین شان عسل خانهٔ زنبور نگردد