Ба об дида кунам сабз , хати райҳон ро

به آب دیده کنم سبز، خط ریحان را

Ғубори куфр , либосаст ҳасани имон ро

غبار کفر، لباس است حسن ایمان را

зи хату зулф чаҳ фарқаст рӯй ҷонон ро

ز خط و زلف چه فرق است روی جانان را

зи ҳам ҷудо натавон кард куфру имон ро

ز هم جدا نتوان کرد کفر و ایمان را

Сифоти зоти ҷамолӣ ба ғайр , рух манимоӣ

صفات ذات جمالی به غیر، رخ منمای

Ки кофарон нашносанд қадари қуръон ро

که کافران نشناسند قدر قرآن را

Зошк , мардуми чашми маро зӣоне нест

زاشک، مردم چشم مرا زیانی نیست

Чаҳ ғами зи ҳодисаи ин хонимон ба дуашон ро

چه غم ز حادثه این خانمان به دوشان را

Фақиҳи таъна май мекунад худоёи зуд

فقیه طعنهٔ می می کند خدایا زود

Ба об талх сипор ин ҳакими Юнон ро

به آب تلخ سپار این حکیم یونان را

Куҷои тавон ба нигоҳи ту ошно гардид

کجا توان به نگاه تو آشنا گردید

Накарда ром , касе оҳӯии гурезон ро

نکرده رام، کسی آهوی گریزان را

Рақибро ба худои манъи суҳбат худ кун

رقیب را به خدا منع صحبت خود کن

Ба боғ худ магузор ин ҳазордастон ро

به باغ خود مگذار این هزاردستان را

Аз он гузаштаам то нигаҳ ба ғайр науфтад

از آن گذشته ام تا نگه به غیر نیفتد

Ба гирди дидаи худ хорбсти мижгон ро

به گرد دیدهٔ خود خاربست مژگان را

Нигоҳи дор ба ҳақи чаҳордаҳи маъсӯм

نگاه دار به حق چهارده معصوم

зи шари ҳодисаи маддоҳи шоҳи Кирмон ро

ز شر حادثه مداح شاه کرمان را

зи касрати ғами даврон чаҳ ғами съидо ро

ز کثرت غم دوران چه غم سعیدا را

Каманди ваҳдат ғам карда риштаи ҷон ро

کمند وحدت غم کرده رشتهٔ جان را