Замини шӯра , эй ҷон , кӣ шиносади қадари боронро ?

زمین شوره، ای جان، کی شناسد قدر باران را؟

Дилӣ андӯҳгин донад сафои чашми гирён ро

دلی اندوهگین داند صفای چشم گریان را

Низоӣ нест бо шайтони фақириро ки қлош аст

نزاعی نیست با شیطان فقیری را که قلاش است

зи айёрони раҳ хавфӣ набошад марди урён ро

ز عیاران ره خوفی نباشد مرد عریان را

Чаҳ хирманҳо ки хокистар нашуд аз тобиши барқӣ

چه خرمن ها که خاکستر نشد از تابش برقی

Кунад як ҷуръа май ифшои ҳазорон рози пинҳон ро

کند یک جرعه می افشا هزاران راز پنهان را

Нагардад нуктаи дон тифлӣ набошад айби устодаш

نگردد نکته دان طفلی نباشد عیب استادش

Чу беҷавҳар буд теғӣ чаҳ нуқсонаст савҳон ро

چو بی جوهر بود تیغی چه نقصان است سوهان را

Сухан аз шоҳид ва май гӯи рақибонро магӯ аз ҳақ

سخن از شاهد و می گو رقیبان را مگو از حق

Насиҳат ба з ширинӣ набошад Тифли нодон ро

نصیحت به ز شیرینی نباشد طفل نادان را

Вафои машшота ҳасанаст лекин кас наме донад

وفا مشاطهٔ حسن است لیکن کس نمی داند

Нигаҳ доред эй хубон ба ошиқи аҳду паймон ро

نگه دارید ای خوبان به عاشق عهد و پیمان را

Аз ин олам ки як соъат ба ҳол худ наме монад

از این عالم که یک ساعت به حال خود نمی‌ماند

Чаҳ ҷамъият ба даст ояд съидои парешонро ?

چه جمعیت به دست آید سعیدای پریشان را؟