зи бас бар сари хаёли он гул рухсор ме гардад

ز بس بر سر خیال آن گل رخسار می‌گردد

Ба саргари мушти хорӣ май занам гулзор ме гардад

به سرگر مشت خاری می‌زنم گلزار می‌گردد

Машав ғофили зи чарбу нармии гардуни базми оро

مشو غافل ز چرب و نرمی گردون بزم‌آرا

Ки охири шамъи мумӣ , нахл оташбор ме гардад

که آخر شمع مومی، نخل آتشبار می‌گردد

намедонам чаҳҳо дидааст дил аз гӯшаи чашмаш

نمی‌دانم چه‌ها دیده است دل از گوشهٔ چشمش

Ки доим дар қафои мардум бемор ме гардад

که دایم در قفای مردم بیمار می‌گردد

Ба қалби сбҳаҳи гардон чун назар кардам хабари гаштам

به قلب سبحه گردان چون نظر کردم خبر گشتم

Ки дар тасбеҳи зикр ва дар дилаш динор ме гардад

که در تسبیح ذکر و در دلش دینار می‌گردد

Парешони сози аввали хешро он гоҳи иззати байн

پریشان ساز اول خویش را آن گاه عزت بین

Ки гул чун шуд парешон бар сар дастор ме гардад

که گل چون شد پریشان بر سر دستار می‌گردد

Чаро ёди ту дар дил ҳо набахшад ҷон ки тасвират

چرا یاد تو در دل‌ها نبخشد جان که تصویرت

Агар дар хоб махмал бугзарад бедор ме гардад

اگر در خواب مخمل بگذرد بیدار می‌گردد

Чу [ мурғӣ ] ним бсмл шуд дар ӯ ором кӣ бошад

چو [مرغی] نیم بسمل شد در او آرام کی باشد

Сари Мансур аз бетоқатӣ бар дор ме гардад

سر منصور از بی‌طاقتی بر دار می‌گردد

Чу не то ишқ , бебарг ва навоем кард донистам

چو نی تا عشق، بی برگ و نوایم کرد دانستم

Ки охири устихонами соз мўсиқор ме гардад

که آخر استخوانم ساز موسیقار می‌گردد

Чаҳ ғами дории съидогар зи пои афтодае имрӯз

چه غم داری سعیدا گر ز پا افتاده‌ای امروز

Ки фардои дастгирати хоҷа аҳрор ме гардад

که فردا دستگیرت خواجهٔ احرار می‌گردد