Чаҳ шӯраст ин ки бар гирди сар махмур ме гардад

چه شور است این که بر گرد سر مخمور می‌گردد

Ки ҷон кандан ба талхӣ дар мазоқам шӯр ме гардад

که جان کندن به تلخی در مذاقم شور می‌گردد

Туро кокул ба гирди сар чаро печида май доне

تو را کاکل به گرد سر چرا پیچیده می‌دانی

Хаёли худпарастӣ бар сар мағрур ме гардад

خیال خودپرستی بر سر مغرور می‌گردد

намедонам чаҳ хуйаст ин бути ваҳшии мизоҷам ро

نمی‌دانم چه خوی است این بت وحشی‌مزاجم را

Ки ман наздиктар чу мешавам ӯ давр ме гардад

که من نزدیک‌تر چو می‌شوم او دور می‌گردد

Манеҳ сари зери пои дори дунё зинҳор эй дил

منه سر زیر پای دار دنیا زینهار ای دل

Ки дар ин дори ҳаргиз кӣ сиррӣ Мансур ме гардад

که در این دار هرگز کی سری منصور می‌گردد

Дило соғар бикаш ғам аз шикаст худ махӯр ҳаргиз

دلا ساغر بکش غم از شکست خود مخور هرگز

Ки аз як ҷоми ин вайронаҳо маъмур ме гардад

که از یک جام این ویرانه‌ها معمور می‌گردد

Хаёли рӯзгори дуни маро дар ваҷд май орад

خیال روزگار دون مرا در وجد می‌آرد

Ки чун бар пой дор ояд сиррӣ Мансур ме гардад

که چون بر پای دار آید سری منصور می‌گردد

Ҷавонӣ чун ба исён шуд ба перӣ нотавон бошад

جوانی چون به عصیان شد به پیری ناتوان باشد

Ки ма аз шбрўиҳо субҳдам бенур ме гардад

که مه از شبروی‌ها صبحدم بی‌نور می‌گردد

зи бас дар кӯии ҷонон давр бош шарм ме бошад

ز بس در کوی جانان دور باش شرم می‌باشد

Дилами ҳрдм равон мегардад ва аз давр ме гардад

دلم هردم روان می‌گردد و از دور می‌گردد

Набошад ақлро роҳии съидо дар дили равшан

نباشد عقل را راهی سعیدا در دل روشن

Чу Мӯсои гоҳ гоҳе бар сари ин тавр ме гардад

چو موسی گاه‌گاهی بر سر این طور می‌گردد