Нияти қуръони бастами тўФи кӯии ҷонон ро

نیت قرآن بستم طوف کوی جانان را

Ҳадя май барадами дилро назр кардаам ҷон ро

هدیه می بردم دل را نذر کرده ام جان را

Дар шаби ғарибиҳо ҳалқаҳои зулф ӯ

در شب غریبی ها حلقه های زلف او

Турфаи манзил амнӣаст хотири парешон ро

طرفه منزل امنی است خاطر پریشان را

Дар субути зот ӯ нафии ҷумлаи воҷиб буд

در ثبوت ذات او نفی جمله واجب بود

Беҳиҷоб гардидам зон саросари имкон ро

بی حجاب گردیدم زان سراسر امکان را

Дил ба ҳарчӣ бастами бози худ ба худ вошд

دل به هرچه بستم باز خود به خود واشد

Баста бар ҳаво дидам рангу буии даврон ро

بسته بر هوا دیدم رنگ و بوی دوران را

Сӯрати накӯ эй дили мазҳар ҷамол омад

صورت نکو ای دل مظهر جمال آمد

Пас бар ин сифати доими тозаи дори имон ро

پس بر این صفت دایم تازه دار ایمان را

Шайх комилат гӯям эй мурӣди ҷом май

شیخ کاملت گویم ای مرید جام می

Бскаҳ пухта месозад суҳбати ту хомон ро

بسکه پخته می سازد صحبت تو خامان را

Ақл гашта савдое дар ҳавои он маънӣ

عقل گشته سودایی در هوای آن معنی

Оби талх май бояд ин ҳакими Юнон ро

آب تلخ می باید این حکیم یونان را

Қимати шаби васлаши зоҳдои куҷои доне

قیمت شب وصلش زاهدا کجا دانی

Гар кашӣ ба чашми худ серумаи сафоҳон ро

گر کشی به چشم خود سرمهٔ صفاهان را

Айби худ чаҳ май пӯшӣ ҳар замон ба як рангӣ

عیب خود چه می پوشی هر زمان به یک رنگی

То ба кӣ кунӣ тъмироини сарои вайрон ро

تا به کی کنی تعمیراین سرای ویران را

Пеши аҳли ҳақ эй дил , ақлро ба даври афкан

پیش اهل حق ای دل، عقل را به دور افکن

Ба з бихўдӣ набӯд бодаи азми ирфон ро

به ز بیخودی نبود باده عزم عرفان را

Дар муҳаббати ҷонони лофу зиндагӣ бе ӯ

در محبت جانان لاف و زندگی بی او

Хок бар сарати афкани чоки зани гиребон ро

خاک بر سرت افکن چاک زن گریبان را

Ишқи шуъба ҳо дорад ақл мешавад оҷиз

عشق شعبه ها دارد عقل می شود عاجز

Нӯҳ музтариб карда муваҷҷаҳҳои тӯфон ро

نوح مضطرب کرده موجه های طوفان را

Дар дили съидои хӯн мавҷ мезанад ҳар сӯ

در دل سعیدا خون موج می زند هر سو

Аз пай мадад омад баҳр , чашми гирён ро

از پی مدد آمد بحر، چشم گریان را