Кӣ дида тар дорад сӯзӣ ки ҷигар дорад ?

کی دیدهٔ تر دارد سوزی که جگر دارد؟

Мо дар дили шаби дидеми файзӣ ки саҳар дорад

ما در دل شب دیدیم فیضی که سحر دارد

Ҳасани карамаши зоҳир дар сӯрат исён шуд

حسن کرمش ظاهر در صورت عصیان شد

Аз абри аёни дидеми файзӣ ки қамар дорад

از ابر عیان دیدیم فیضی که قمر دارد

Ҷузи бухлу ҳасади чизеи сармоя мардум нест

جز بخل و حسد چیزی سرمایهٔ مردم نیست

Айбаст дар ин олами он кас ки ҳунар дорад

عیب است در این عالم آن کس که هنر دارد

Ҳастӣ ба чаҳ мемонад дар нашъаи ин олам

هستی به چه می ماند در نشئهٔ این عالم

Баҳрӣаст ҳубобиро пӯшида ба бар дорад

بحری است حبابی را پوشیده به بر دارد

Лухти ҷгарӣ эй дил бо ашк равон ме кун

لخت جگری ای دل با اشک روان می کن

Зодӣ ба раҳаш бояд чун рӯ ба сафар дорад

زادی به رهش باید چون رو به سفر دارد

Бар дидаи мҳрўён эй дил чаҳ шӯии ҳайрон

بر دیدهٔ مهرویان ای دل چه شوی حیران

Дуздидаи з ҳар чашмӣ ӯ бо ту назар дорад

دزدیده ز هر چشمی او با تو نظر دارد

Ҳақро ба либоси ҳақ дидан набӯд корӣ

حق را به لباس حق دیدن نبود کاری

Дар сӯрати ботилҳо сайрон дигар дорад

در صورت باطل ها سیران دگر دارد

Ҷузи ҳақи сухании дигар боло накунӣ эй дил

جز حق سخنی دیگر بالا نکنی ای دل

Ҳақ чун сари Мансурат бар дор агар дорад

حق چون سر منصورت بر دار اگر دارد

Умрӣаст равон дорад хунобаи зи роҳи чашм

عمری است روان دارد خونابه ز راه چشم

То сарви қад ӯро дили тоза ва тар дорад

تا سرو قد او را دل تازه و تر دارد

Фардо ки хироми оради он қомати сарв эй дил

فردا که خرام آرد آن قامت سرو ای دل

Аз хоки съидоро он рӯз ки бардорад ?

از خاک سعیدا را آن روز که بردارد؟