Чаҳ шӯраст ин ки дил аз дасти он номеҳрбон дорад

چه شور است این که دل از دست آن نامهربان دارد

Ки ҷои мағзи ҷисми ман намак дар устихон дорад

که جای مغز جسم من نمک در استخوان دارد

Чисон мастур дорам ишқро воъиз мапуаш аз ман

چسان مستور دارم عشق را واعظ مپوش از من

Ки ҳақро дар мусулмонии магари кофар ниҳон дорад

که حق را در مسلمانی مگر کافر نهان دارد

зи хоби ғифлатам бедор гардонид фарёд даро имшаб

ز خواب غفلتم بیدار گردانید فریاد درا امشب

Садои аҳли дил дар гӯши аҳли завқ ҷон дорад

صدای اهل دل در گوش اهل ذوق جان دارد

Чаҳ ғам дорад зи хайли оҳӯон , Лайлӣ дар ин саҳро

چه غم دارد ز خیل آهوان، لیلی در این صحرا

Чу маҷнӯни нолаи сӯзади дардмандиро шубон дорад

چو مجنون ناله سوزد دردمندی را شبان دارد

Чисони нисбати даҳуми парвонаро эй шамъ бо сӯзат

چسان نسبت دهم پروانه را ای شمع با سوزت

Ту оташ бар забони дорӣ ва ӯ оташ ба ҷон дорад

تو آتش بر زبان داری و او آتش به جان دارد

намедонам съидои кини ихвон аз чаҳ рӯ бошад

نمی دانم سعیدا کین اخوان از چه رو باشد

Ки [ гӯйӣ ] [ Юсуфӣ ] бо хештани ин корвон дорад

که [گویی] [یوسفی] با خویشتن این کاروان دارد