Ба ҳангоми дуои зоҳиди назар бар осмон дорад

به هنگام دعا زاهد نظر بر آسمان دارد

Умеди донаи гандуми магар аз каҳкашон дорад

امید دانهٔ گندم مگر از کهکشان دارد

Чаҳ гӯям бо чунон шухӣ ки дар назораи аввал

چه گویم با چنان شوخی که در نظارهٔ اول

Хаданги нозу чашми масту теғ беамон дорад

خدنگ ناز و چشم مست و تیغ بی امان دارد

Ба ҷони таври оташ аз таҷаллои ту пайдо шуд

به جان طور آتش از تجلای تو پیدا شد

з даст туаст ҳар доғӣ ки дар дил осмон дорад

ز دست توست هر داغی که در دل آسمان دارد

зи бедоди ту дар пеш ки гӯям чун ту май доне

ز بیداد تو در پیش که گویم چون تو می دانی

Дилам аз ханҷари нози ту захм бенишон дорад

دلم از خنجر ناز تو زخم بی نشان دارد

Съидо ҳар камолиро заволӣ дар камӣн бошад

سعیدا هر کمالی را زوالی در کمین باشد

Ки ҳар судӣ ки моҳ нав кунад охир зиён дорад

که هر سودی که ماه نو کند آخر زیان دارد