Чини фидои боди зулфи парчин ро

چین فدا باد زلف پرچین را

Мадад аз куфр мерасад дайн ро

مدد از کفر می رسد دین را

Ҳамчуи дили дайн ба бод ме додам

همچو دل دین به باد می دادم

Чаҳ кунам чашми оқибати байн ро

چه کنم چشم عاقبت بین را

наметавон кард ҷой дар дили санг

می توان کرد جای در دل سنگ

Чаҳ тавон кард қалби сангин ро

چه توان کرد قلب سنگین را

То намӯдӣ ҷамол , гум карда

تا نمودی جمال، گم کرده

Ҳамчуи анқои вуҷӯд , таскин ро

همچو عنقا وجود، تسکین را

Бе май соф шод натавон кард

بی می صاف شاد نتوان کرد

Дили андешаи ноки ғамгин ро

دل اندیشه ناک غمگین را

Гар туоне ба бӯрё созӣ

گر توانی به بوریا سازی

Натавон дид нақши қолин ро

نتوان دید نقش قالین را

Тарсам аз шому аср ҳиҷрон аст

ترسم از شام و عصر هجران است

Гар нахонам намози пешин ро

گر نخوانم نماز پیشین را

Чанд бошӣ савор эй воъиз

چند باشی سوار ای واعظ

Ҳамчуи атфол , асби чубин ро

همچو اطفال، اسب چوبین را

Бар чунин асби бастае хуши танг

بر چنین اسب بسته ای خوش تنگ

Аз кутуби зери рони худ зин ро

از کتب زیر ران خود زین را

Ҳар ки з ихлос хонд алҳмдӣ

هر که ز اخلاص خواند الحمدی

Ту съидо бигӯӣ омин ро

تو سعیدا بگوی آمین را