Чаҳ ғами он меҳри пайкар аз чунон ва аз чунин дорад

چه غم آن مهر پیکر از چنان و از چنین دارد

Ки дар зери нигинаши осмонӣ бо замин дорад

که در زیر نگینش آسمانی با زمین دارد

намехоҳам гуҳар зон баҳр агар бар рӯй об ояд

نمی خواهم گهر زان بحر اگر بر روی آب آید

Ки ҳар дам аз тнки зарфяши чинӣ бар ҷабин дорад

که هر دم از تنک ظرفیش چینی بر جبین دارد

Маро аз хок сар бардоштан зон хуш наме ояд

مرا از خاک سر برداشتن زان خوش نمی آید

Ки ҳар чизе ки боло меравад рӯ бар замин дорад

که هر چیزی که بالا می رود رو بر زمین دارد

Ҳар он ков бо ту бад гуяд аз ӯ умед некӣ кун

هر آن کاو با تو بد گوید از او امید نیکی کن

Ки ҳар ҷои неш занбӯрӣаст бо худ ангабин дорад

که هر جا نیش زنبوری است با خود انگبین دارد

Дилам аз боғбони даҳри миннати барнамеи тобад

دلم از باغبان دهر منت برنمی تابد

Ки сад хирмани гули ҳасрат аз он рӯи даст чин дорад

که صد خرمن گل حسرت از آن رو دست چین دارد

Замин аз дасти чарх бе муруввати доғ ҳо гашта

زمین از دست چرخ بی مروت داغ ها گشته

Ки баҳри ахзари афлоки мавҷ оташин дорад

که بحر اخضر افلاک موج آتشین دارد

Съидо дар хаёли он камар чун мӯӣ май печад

سعیدا در خیال آن کمر چون موی می پیچد

Надорад гарчи тобу тоқатии фикр матин дорад

ندارد گرچه تاب و طاقتی فکر متین دارد