Мардӣ ки дар ин раҳ , дил огоҳ надорад

مردی که در این ره، دل آگاه ندارد

Дар манзили соҳибназарон роҳ надорад

در منزل صاحبنظران راه ندارد

Чун лола ба доғи ту касеро ки ҷигари сӯхт

چون لاله به داغ تو کسی را که جگر سوخت

Дигари сару барги нафас ва оҳ надорад

دیگر سر و برگ نفس و آه ندارد

Ойини гадоро ба тавонгар чаҳ муносиб

آیین گدا را به توانگر چه مناسب

Кайфият бе қайдии мо шоҳ надорад

کیفیت بی قیدی ما شاه ندارد

Саҳласт гузаштани зи ду олам ки бигӯянд

سهل است گذشتن ز دو عالم که بگویند

Ин муфлиси мо ҷузи дил огоҳ надорад

این مفلس ما جز دل آگاه ندارد

Баси саъй ки дил кард ба сӯии ту шитобад

بس سعی که دل کرد به سوی تو شتابد

Лекин чаҳ кунад ҳамраҳ ва ҳамроҳ надорад

لیکن چه کند همره و همراه ندارد

Сар хам накунам пеши карӣмӣ ки съидо

سر خم نکنم پیش کریمی که سعیدا

Гуҳ дошта бошад карам ва гоҳ надорад

گه داشته باشد کرم و گاه ندارد