Чаҳ [ дилбарӣ ]аст ки ҳаргоҳи ноз май орад

چه [دلبری] است که هرگاه ناز می آرد

Тамом ношудаи нозаш [ ниёз ] май орад

تمام ناشده نازش [نیاز] می آرد

Бғири нихвати ҳаҷ , ҳоҷии бёбонгрд

بغیر نخوت حج، حاجی بیابانگرد

Дигар чаҳ тӯҳфаи зи роҳи ҳиҷоз май орад

دگر چه تحفه ز راه حجاز می آرد

Дар ин сарочаи бозича , менадонам кист

در این سراچهٔ بازیچه، می ندانم کیست

Ки ҳар замони зи худами бардаи боз май орад

که هر زمان ز خودم برده باز می آرد

Чу дар арақи гули рухсори шуъла рез шавад

چو در عرق گل رخسار شعله ریز شود

Чу шамъ , ҷони маро дар гудоз май орад

چو شمع، جان مرا در گداز می آرد

Чаҳ ишваи ғамза чаҳ нозу киришма аз ҳар сӯ

چه عشوه غمزه چه ناز و کرشمه از هر سو

Ҷдоҷдо ба дилами трктоз май орад

جداجدا به دلم ترکتاز می آرد

Нигоҳи чашми ту моро ба гуфтугӯ оварад

نگاه چشم تو ما را به گفتگو آورد

Ки бода бар сари ифшои роз май орад

که باده بر سر افشای راز می آرد

Хаёли қомат ӯ чун расад ба ёд , маро

خیال قامت او چون رسد به یاد، مرا

Пай кашӣдан оҳи дароз май орад

پی کشیدن آه دراز می آرد

Чаҳ ҳимматаст съидо ба ишқ , болои даст

چه همت است سعیدا به عشق، بالا دست

Ки ҷғд май бараду шоҳбоз май орад

که جغد می برد و شاهباز می آرد