Зикри ту ҳуш [ ва ] фикри ту аз хеш май барад

ذکر تو هوش [و] فکر تو از خویش می برد

Бори худии хаёли ту аз пеш май барад

بار خودی خیال تو از پیش می برد

Ҳар хор , кон кашида ба мижгони зи пои гул

هر خار، کان کشیده به مژگان ز پای گل

Булбул ба ёдгори дили риш май барад

بلبل به یادگار دل ریش می برد

Танҳо на фориғ аз ғам дунёаш ме кунад

تنها نه فارغ از غم دنیاش می کند

Ғамҳо зи дили буруни дили дарвеш май барад

غم ها ز دل برون دل درویش می برد

Ҳар гуҳ ки дил ба ханҷар нозӣ шавад дучор

هر گه که دل به خنجر نازی شود دچار

Худро қафо кашида марои пеш май барад

خود را قفا کشیده مرا پیش می برد

Андӯҳ кард ҷамъи съидо барои дил

اندوه کرد جمع سعیدا برای دل

Дарюзае ба хизмати дарвеш май барад

دریوزه ای به خدمت درویش می برد