Дар хотирӣ ки он бут айёр бугзарад

در خاطری که آن بت عیار بگذرد

То худ чҳо зсинаҳ аФгор бугзарад

تا خود چها زسینهٔ افگار بگذرد

Дигари сиришки ман пай ӯ гум наме кунад

دیگر سرشک من پی او گم نمی کند

Як боргар ба чашм гуҳарбор бугзарад

یک بار گر به چشم گهربار بگذرد

Ашки маро ба кишти расону равои мадор

اشک مرا به کشت رسان و روا مدار

Ин баҳри мавҷи хез ки бекор бугзарад

این بحر موج خیز که بیکار بگذرد

Ғофил машав зи дил ки мабодо аз ин тариқ

غافل مشو ز دل که مبادا از این طریق

Он шӯх беқарор ба якбор бугзарад

آن شوخ بی قرار به یکبار بگذرد

Покам кун аз риёу худоёи равои мадор

پاکم کن از ریا و خدایا روا مدار

Тасбеҳи ман зи ришта зуннор бугзарад

تسبیح من ز رشتهٔ زنار بگذرد

Охир шавад чу шамъи далели шаби висол

آخر شود چو شمع دلیل شب وصال

Дар синае ки оҳ шррбор бугзарад

در سینه ای که آه شرربار بگذرد

Аҳли карам касеаст ки дар раҳгузори дӯст

اهل کرم کسی است که در رهگذار دوست

Чун чашми ашбкбори з эсор бугзарад

چون چشم اشبکبار ز ایثار بگذرد

Гирои ъаҷузаи дунёи з аблаҳӣ аст

گیرایی عجوزهٔ دنیا ز ابلهی است

Бурдор дасти хоҳиш ва бигзор бугзарад

بردار دست خواهش و بگذار بگذرد

Бовар макун ки молики динор агар буд

باور مکن که مالک دینار اگر بود

Дар ин замона аз сар динор бугзарад

در این زمانه از سر دینار بگذرد

Хуш омадааст мисраи соиб , Саид ро

خوش آمده است مصرع صائب، سعید را

« кӯи саргузаштае ки з дастор бугзарад »

«کو سرگذشته ای که ز دستار بگذرد»