Аз як назари лутф ки он меҳр лақо кард

از یک نظر لطف که آن مهر لقا کرد

Чун [ субҳдамӣ ] ҳастӣ ман рӯ ба фано кард

چون [صبحدمی] هستی من رو به فنا کرد

Дар савмиъа будам ҳамаи умри муқайяд

در صومعه بودم همهٔ عمر مقید

Нозам ба харобот ки аз қайд раҳо кард

نازم به خرابات که از قید رها کرد

Тафреқи мизоҷи дили моро натавонист

تفریق مزاج دل ما را نتوانست

Мардӣ ки ба ҳикмати шукр аз шер ҷудо кард

مردی که به حکمت شکر از شیر جدا کرد

Ҳар ғунча маро шуд ба назари сӯрати пайкон

هر غنچه مرا شد به نظر صورت پیکان

То дар дили ман тири ғами ишқи ту ҷо кард

تا در دل من تیر غم عشق تو جا کرد

То ишқи ту аз ҳар ду ҷаҳон кард халосам

تا عشق تو از هر دو جهان کرد خلاصم

Ҳар кас ки маро дид туро хайр дуо кард

هر کس که مرا دید تو را خیر دعا کرد

Ҳар ранҷу ҷафое ки расад аз дил доност

هر رنج و جفایی که رسد از دل داناست

Аз ҳақ магзар он ки надонист сафо кард

از حق مگذر آن که ندانست صفا کرد

Ҷузи пери Муғони каси ҳунар хеш напушед

جز پیر مغان کس هنر خویش نپوشید

Ҳаргиз ба касе гуфт фалони айб чаро кард

هرگز به کسی گفت فلان عیب چرا کرد

Неи дӯш ки гулбонги маро рост наме гуфт

نی دوش که گلبانگ مرا راست نمی گفت

Овозаи ушшоқи ту бебарг ва наво кард

آوازهٔ عشاق تو بی برگ و نوا کرد

Дар хизмати майхона ба сари баради съидо

در خدمت میخانه به سر برد سعیدا

Касро хабарӣ нест ки ӯ кор худо кард

کس را خبری نیست که او کار خدا کرد