Даии сабои қиссаи он кокул печон ме кард

دی صبا قصهٔ آن کاکل پیچان می کرد

Ҷамъ мекард дили халқ ва парешон ме кард

جمع می کرد دل خلق و پریشان می کرد

Нигаҳаш ҳар дили ошуфта ки май барад аз роҳ

نگهش هر دل آشفته که می برد از راه

намегирифташ хами зулф аз раҳ ва пинҳон ме кард

می گرفتش خم زلف از ره و پنهان می کرد

Сахти мушкил шуда аз дасти хирад , кори маро

سخت مشکل شده از دست خرد، کار مرا

Кӯ май соф ки меомад ва осон мекард ?

کو می صاف که می آمد و آسان می کرد؟

Сухан аз муъҷизаи он лаби хандон чаҳ кунам

سخن از معجزهٔ آن لب خندان چه کنم

Сангро бе сухани он лаъл Бадахшон ме кард

سنگ را بی سخن آن لعل بدخشان می کرد

Ҳар шамемӣ ки насим аз раҳ ӯ ме оварад

هر شمیمی که نسیم از ره او می آورد

намегирифташ гул ва дар чок гиребон ме кард

می گرفتش گل و در چاک گریبان می کرد

Дар хароботи Муғони ҳам дигар он бода намонад

در خرابات مغان هم دگر آن باده نماند

Ки ду ҷомаш ба сифати ҷонвар инсон ме кард

که دو جامش به صفت جانور انسان می کرد

Хам нишин гашта Флотўни з масеҳо пурсед

خم نشین گشته فلاطون ز مسیحا پرسید

Ҳар ки дард абадӣ дошт чаҳ дармон ме кард

هر که دردِ ابدی داشت چه درمان می کرد

Мавҷ зад хотири баҳр ва ба назар зуд омад

موج زد خاطر بحر و به نظر زود آمد

Варна чашми гҳроФшони ту тӯфон ме кард

ورنه چشم گهرافشان تو طوفان می کرد

Қобил файз набудем съидо дар асл

قابل فیض نبودیم سعیدا در اصل

Лекини он мабдаи файз аз карам эҳсон ме кард

لیکن آن مبدأ فیض از کرم احسان می کرد