Рахши рӯзӣ ки таъни ранг бо лаъл Бадахшон зад

رخش روزی که طعن رنگ با لعل بدخشان زد

Лабаши ҳам ҳарфҳои сахт бо ёқӯт ва марҷон зад

لبش هم حرف های سخت با یاقوت و مرجان زد

Чаҳ бидамастаст чам ӯ дар ин майхонаи олам

چه بدمست است چم او در این میخانهٔ عالم

Ки як як дӯстони хешро бо тир мижгон зад

که یک یک دوستان خویش را با تیر مژگان زد

Аз он рӯзӣ ки қисоми азали қисмат адо ме кард

از آن روزی که قسام ازل قسمت ادا می کرد

Салои риндони оламро ба ҳасан моҳрӯён зад

صلا رندان عالم را به حسن ماهرویان زد

зи фикру зикр шайтон кард ғофили аҳли олам ро

ز فکر و ذکر شیطان کرد غافل اهل عالم را

Чаҳ шуд ёрб ки ин гум карда толеъи роҳ моён зад

چه شد یارب که این گم کرده طالع راه مایان زد

зи ташрифӣ ки номаши нисбатӣ бо зулф ӯ дорад

ز تشریفی که نامش نسبتی با زلف او دارد

Сулаймони тахту бахти хеш бар кӯҳ морон зад

سلیمان تخت و بخت خویش بر کوه ماران زد

Гирифт овозаи кӯси мухолифи тинатони дигар

گرفت آوازهٔ کوس مخالف طینتان دیگر

Аз он рӯзӣ ки гетии навбати шоҳ хуросон зад

از آن روزی که گیتی نوبت شاه خراسان زد

Гулистонро саросар дид пероҳан қабо карда

گلستان را سراسر دید پیراهن قبا کرده

Съидои ҳам ба неши хори чокӣ бар гиребон зад

سعیدا هم به نیش خار چاکی بر گریبان زد