Садои хастагони ҷону дили андӯҳгини сӯзад

صدای خستگان جان و دل اندوهگین سوزد

Ки неро хонаи холии зи овози ҳазини сӯзад

که نی را خانهٔ خالی ز آواز حزین سوزد

Чу шамъами пардаи фонӯси пероҳан куҷо гардад

چو شمعم پردهٔ فانوس پیراهن کجا گردد

Кигар тасвири дасти ман кашӣ дар остини сӯзад

که گر تصویر دست من کشی در آستین سوزد

Ғубори ҷисми сӯзонам агар бар рӯй баҳр ояд

غبار جسم سوزانم اگر بر روی بحر آید

Ҳар он мавҷӣ ки ояд аз паии гирдами ҷабини сӯзад

هر آن موجی که آید از پی گردم جبین سوزد

Чисон то водии эмин тавонам рафт бо Мӯсо

چسان تا وادی ایمن توانم رفت با موسی

Кигар бар таври монами пои кӯҳи оташини сӯзад

که گر بر طور مانم پای کوه آتشین سوزد

Маро чун бахт бо ҷонон кунад наздик ме меРом

مرا چون بخت با جانان کند نزدیک می میرم

Ки хасро бод бо оташ агар созад қарини сӯзад

که خس را باد با آتش اگر سازد قرین سوزد

Дили муштоқи теғаши бӯсае зи он лаб наме хоҳад

دل مشتاق تیغش بوسه ای ز آن لب نمی خواهد

Ки ҳалқи ташнаро албата ҷӯши ангабини сӯзад

که حلق تشنه را البته جوش انگبین سوزد

Съидои зери хок андеша дорад лолаи доғаш

سعیدا زیر خاک اندیشه دارد لالهٔ داغش

Мабодо сар кашад якборагӣ рӯй замини сӯзад

مبادا سر کشد یکبارگی روی زمین سوزد