Май талху чамани пургул , соқӣ намакин бошад

می تلخ و چمن پرگل، ساقی نمکین باشد

Оё ки чунин гуфтам дар рӯй замин бошад

آیا که چنین گفتم در روی زمین باشد

То аҳриман нафаст зиндааст ту ғамгинӣ

تا اهرمن نفست زنده است تو غمگینی

Гар малики сулаймонат дар зер нигин бошад

گر ملک سلیمانت در زیر نگین باشد

Ҷузи фикри хату холаш бовар накунам ҳаргиз

جز فکر خط و خالش باور نکنم هرگز

Дар коргаҳи олами нақшӣ ба аз ин бошад

در کارگه عالم نقشی به از این باشد

Айём баҳор омад гули хайма ба саҳро зад

ایام بهار آمد گل خیمه به صحرا زد

Ороми магари имрӯз дар хона зин бошад

آرام مگر امروز در خانهٔ زین باشد

Бар бозуии пари зӯрат бар ҳасани дили афрӯзат

بر بازوی پر زورت بر حسن دل افروزت

Мағрур машав зинҳори неи он ва на ин бошад

مغرور مشو زنهار نی آن و نه این باشد

Хўшўқти фақирӣ ки сафо дошта бошад

خوشوقت فقیری که صفا داشته باشد

Пӯшидаи зи худ раҳ ба худо дошта бошад

پوشیده ز خود ره به خدا داشته باشد

Касро гузар аз сояи кӯии ту маҳол аст

کس را گذر از سایهٔ کوی تو محال است

Гар бар сари худ бол ҳумо дошта бошад

گر بر سر خود بال هما داشته باشد

Дар хотири ман ҷузи ғам ӯ ҳеҷ дигар нест

در خاطر من جز غم او هیچ دگر نیست

То дар дили худ ёр чҳо дошта бошад

تا در دل خود یار چها داشته باشد

Маъшуқа хӯбӣаст ҷаҳон лек ба шартӣ

معشوقهٔ خوبی است جهان لیک به شرطی

Кин ҳарза ҳар пеша вафо дошта бошад

کاین هرزهٔ هر پیشه وفا داشته باشد

Хӯн кардау сармаст равонаст маи ман

خون کرده و سرمست روان است مه من

То боз дигар азм куҷо дошта бошад

تا باز دگر عزم کجا داشته باشد

Бигурезам аз он шаҳр ки доранд хилоиқ

بگریزم از آن شهر که دارند خلایق

Дардӣ ки назари сӯй даво дошта бошад

دردی که نظر سوی دوا داشته باشد

Пӯшида тавонад равад аз ҳар ду ҷаҳони чашм

پوشیده تواند رود از هر دو جهان چشم

Аз ҷозибаи он кас ки Асо дошта бошад

از جاذبه آن کس که عصا داشته باشد

Чун ман нашавад субҳи бад-ӣни рӯзи гирифтор

چون من نشود صبح بدین روز گرفتار

Дар сина агар оҳ расо дошта бошад

در سینه اگر آه رسا داشته باشد

Бе баррагии ман то ба камолӣаст ки биллоҳ

بی برگی من تا به کمالی است که بالله

Безорам аз он не ки наво дошта бошад

بیزارم از آن نی که نوا داشته باشد

Икдл шавад аз ҳар ду ҷаҳони он ки чу хуршед

یکدل شود از هر دو جهان آن که چو خورشید

Дар дасти тиҳии зулфи ду то дошта бошад

در دست تهی زلف دو تا داشته باشد

Ҷузи сайри ҷамоли ту съидо накунад ҳеҷ

جز سیر جمال تو سعیدا نکند هیچ

То дар дил ва дар дида зё дошта бошад

تا در دل و در دیده ضیا داشته باشد