намедонам чаро каҷ бастаанд ойини абрӯ ро

نمی دانم چرا کج بسته اند آیین ابرو را

Ки медоранд бо шамшер , қоими дайни абрӯ ро

که می دارند با شمشیر، قایم دین ابرو را

зи сад малики Сикандар май гурезами ҳамчуи афлотӯн

ز صد ملک سکندر می گریزم همچو افلاطون

Агар бар чеҳраи ойӣнаи байнами чини абрӯ ро

اگر بر چهرهٔ آیینه بینم چین ابرو را

зи девони хату холаши назари бардоштам яксар

ز دیوان خط و خالش نظر برداشتم یکسر

зи чашмаш то шунидам мисраи рангини абрӯ ро

ز چشمش تا شنیدم مصرع رنگین ابرو را

Хаданги тири мижгонаш ҷазоҳо медиҳад охир

خدنگ تیر مژگانش جزاها می دهد آخر

Агар як мӯӣ дар дил ҳар ки дорад кини абрӯ ро

اگر یک موی در دل هر که دارد کین ابرو را

Надорад гарчи монандии сафи мижгон ба хунрезӣ

ندارد گرچه مانندی صف مژگان به خونریزی

Валикин аз куҷои орад ба кафи тамкини абрӯ ро

ولیکن از کجا آرد به کف تمکین ابرو را

Нагуфта ҳеҷ кас бар вазни абрӯии ту мисроъӣ

نگفته هیچ کس بر وزن ابروی تو مصراعی

Магар хатат кунад бар пушти лаби тазмини абрӯ ро

مگر خطت کند بر پشت لب تضمین ابرو را

Съидои ма ба зулф ӯ баробар кӣ тавонад зад

سعیدا مه به زلف او برابر کی تواند زد

Ки ӯ пайваста бо хуршед дорад чини абрӯ ро

که او پیوسته با خورشید دارد چین ابرو را