Ҳар гуҳ ки дил ба ёди лабӣ ҷӯш ме занад

هر گه که دل به یاد لبی جوش می زند

Сад мавҷи бӯса бар лаб хомӯш ме занад

صد موج بوسه بر لب خاموش می زند

Гирдам ба гирди масти шаробӣ ки бе дареғ

گردم به گرد مست شرابی که بی دریغ

Худро ба зӯри ғамза дар оғӯш ме занад

خود را به زور غمزه در آغوش می زند

Бар ҳам намезанад мижа , чашми таҳайюрам

بر هم نمی زند مژه، چشم تحیرم

Гуҳ дар ҳавои дӯш дар оғӯш ме занад

گه در هوای دوش در آغوش می زند

Миноу ҷому духтари руз рақс ме кунанд

مینا و جام و دختر رز رقص می کنند

Бӯсу канору ханда ба ҳам ҷӯш ме занад

بوس و کنار و خنده به هم جوش می زند

Минои бодаи оина гар нест пас чаро

مینای باده آینه گر نیست پس چرا

Доим ба қалби ринд нмдпўш мезанад ?

دایم به قلب رند نمدپوش می زند؟

Хомаш нашуд ҳикояти хомони рӯзгор

خامش نشد حکایت خامان روزگار

Оре ҳамеша деги ҳавас ҷӯш ме занад

آری همیشه دیگ هوس جوش می زند

Саҳбои насиби кӯза сарбаста ме шавад

صهبا نصیب کوزهٔ سربسته می شود

Маънӣ ҳамеша бар лаб хомӯш ме занад

معنی همیشه بر لب خاموش می زند

Мижгони кулоҳи ақл съидо занад ба тир

مژگان کلاه عقل سعیدا زند به تیر

Абрӯаши теғ бар камар ҳуш ме занад

ابروش تیغ بر کمر هوش می زند