Ҳар ки ёди қомати он срўболо ме кунад

هر که یاد قامت آن سروبالا می کند

Баҳри матлаъи мисраи барҷаста пайдо ме кунад

بهر مطلع مصرع برجسته پیدا می کند

Нест дар хотири ғуборӣ аз касе ойӣна ам

نیست در خاطر غباری از کسی آیینه ام

Ҳар ки мебинад марои худро тамошо ме кунад

هر که می بیند مرا خود را تماشا می کند

Нест як ҳоким ба малики ҳасан , шаҳри турфа Эй аст

نیست یک حاکم به ملک حسن، شهر طرفه ای است

Хат агар озод созад зулф даъво ме кунад

خط اگر آزاد سازد زلف دعوا می کند

Чун нигарадам уммати лаъли лабаши кон май параст

چون نگردم امت لعل لبش کان می پرست

Гоҳи кори Хизру гуҳи кор масеҳо ме кунад

گاه کار خضر و گه کار مسیحا می کند

Дидаи худбин чу акси афтода дар ойӣна ҳо

دیدهٔ خودبین چو عکس افتاده در آیینه ها

Ҳар ки дорад чашми ибрати байн тамошо ме кунад

هر که دارد چشم عبرت بین تماشا می کند

Бе ҳиҷобаши кас чисон бинад съидо дида ам

بی حجابش کس چسان بیند سعیدا دیده ام

Аз ҳаё дар чашми мардуми хешро ҷо ме кунад

از حیا در چشم مردم خویش را جا می کند