Рамзӣаст ин ки шамъ фурӯзанда ме кунад

رمزی است این که شمع فروزنده می کند

Бар ҳоли хеши гиря ба мо ханда ме кунад

بر حال خویش گریه به ما خنده می کند

Нозам ба фикри шамъу сафои замир ӯ

نازم به فکر شمع و صفای ضمیر او

Равшани чароғи мурдаи худ зинда ме кунад

روشن چراغ مردهٔ خود زنده می کند

Озод мекунад зи ду кунаши нигоҳи ишқ

آزاد می کند ز دو کونش نگاه عشق

Онро ки дар муҳаббати худ банда ме кунад

آن را که در محبت خود بنده می کند

Монии тасаввурӣ [ чу ту ] хоҳад кашад бадал

مانی تصوری [چو تو] خواهد کشد بدل

ӯро хаёли акси ту шарманда ме кунад

او را خیال عکس تو شرمنده می کند

Дар чашми ҷӯад , хирмани тоъат ба ним ҷӯ

در چشم جود، خرمن طاعت به نیم جو

Зоҳид чаро захира оянда ме кунад

زاهد چرا ذخیرهٔ آینده می کند

Дар дили ҳавои зулф , съидои гирифтаи ҷо

در دل هوای زلف، سعیدا گرفته جا

Зон рӯи хаёлҳои пароканда ме кунад

زان رو خیال های پراکنده می کند