эй хуши он рӯз ки дил дар хами гесуии ту буд

ای خوش آن روز که دل در خم گیسوی تو بود

Дар ғам рӯй ту ошуфтатар аз мӯии ту буд

در غم روی تو آشفته تر از موی تو بود

Дил ба ҳар тори сари зулф ту мезад чангӣ

دل به هر تار سر زلف تو می زد چنگی

Чаҳ кунад шоҳиди одил ба миён рӯй ту буд

چه کند شاهد عادل به میان روی تو بود

Он ки оташ ба ҷаҳон дар заду оламро сӯхт

آن که آتش به جهان در زد و عالم را سوخت

Гуфтугӯии рухи зебои туу хуии ту буд

گفتگوی رخ زیبای تو و خوی تو بود

Буи кардам гул ва аз кор шудам субҳдамӣ

بوی کردم گل و از کار شدم صبحدمی

Зоҳиран дар нафаси боди сабои буии ту буд

ظاهراً در نفس باد صبا بوی تو بود

Кӣ назари ҷониби оҳӯии ҳарам тез кунад

کی نظر جانب آهوی حرم تیز کند

Ҳар ки як рӯзи ҳавохоҳи саги гӯии ту буд ?

هر که یک روز هواخواه سگ گوی تو بود؟

Ёди он рӯз ки савдои сари зулф ту дошт

یاد آن روز که سودای سر زلف تو داشت

Дили ошуфтаи съидои гули шаби буии ту буд

دل آشفته سعیدا گل شب بوی تو بود